qorxdum. Elini heç vaxt bele görmemişdim.
-He, kim bele görmüşdü ki?
-Doroqoya, senden bir söz soruşa bilerem?
-Ne söz?
Asya onun rekasiyasını öyrenmek üçün Sevince baxa-baxa:
-Elinin Ayandan xoşu gelir?-deye soruşdu.
Bu sualı gözlemeyen Sevinc duruxub ters-ters ve guya sual dolu baxışlarla Asyaya baxdı:
-Ne, onu kim deyir?
-Yoxdur ele bir şey?
-Ay qız, sen ne danışdığını bilirsen? Bele şey ola biler?-Sevinc gözlerini qaçırdı.
-Ola bilmez?
-Ola biler, amma hal-hazırda bele şey yoxdur.
-Otkuda znaeş? Elinin üreyine girmisen?
-Bes bu günkü dava?
-Ufff Asya! Sen o boyda davadan bunu başa düşdün? Onda bele çıxır ki, bunu Yusif eleseydi, Yusifin de ondan xoşu gelmiş olacaqdı?
-Düzü evvel ele bilirdim. Amma gördüm ki, bu Yusif deyilmiş, Eli imiş
-Sencanı, Asya, besdir. Söhbeti bağla, özü de Ayangilin qapısındayıq. Suusss!-Sevinc barmaqlarını dodaqlarının üstüne berk-berk sıxaraq dedi.
-Xoroşo, xoroşo. Ayanı çağırmırıq?
-Ayan Xatire müellimenin yanındadır, yuxarıda.
Onlar söhbetleşe-söhbetleşe yuxarı qalxmağa davam elediler. Bütün pilleken boyu onlara qulaq asan, onlara görünmesin deye bir mertebe aşağıda gelen Reyhan asta-asta pilleleri qalxıb yuxarı boylandı. Qızların getdiklerinden emin olub qapılarının zengini basdı.
Axşamçağı idi. Xelilovlar süfre başında şam edirdi. Akif emi evin temirinden danışır, Dilşad xala ise hemişekitek onun sadelövhlüyü ucbatından her işinin bele çetin alındığını deyib onu danlayırdı. Akif emi bezmiş halda:
-Eşi, ne ise, oldu keçdi. Esas odur indi her şey yaxşıdır. Allah qoysa, teze ile evimiz de tam hazır olacaq.-dedi.
-Oleeeyyy!-Reyhan sevincek yerinde atılıb düşdü.-Köçeceyik, papa?
-eee, ne köçmek?-Ramin narazı halda ağzını büzdü.
Reaksiya vermeyen birce Ayan idi. O, fikirli-fikirli elindeki çöreyi xöreyin içine ovurdu. Akif emi maraqlı tebessümle qızına baxaraq dedi:
-Ne bilim, onu Ayandan soruşun. Ayan.
Lakin bu Ayana tesir elemedi. Reyhan qolu ile onun qoluna vurdu.
-Ay qız, papa seninledir.
-He?-deye

<< 1 ... 194 195 [196] 197 198 ... 382 >>