ki?
-Mene ele gelir ki, onun Ayanda gözü var.
Bayaqdan maraqla arvadının üzüne baxıb ona qulaq asan Akif emi birden qehqehe çekib gülmeye başladı.
-Ha, ha, ha! Men de bayaqdan diqqetle qulaq asıram ki, bu ciddi nese deyecek. Allah seni güldürsün!
-Besdir, sakit! Uşaqlar eşidecek! Ciddi deyil, he?
-Ay rehmetliyin qızı...
-Menim atam-anam hele sağdır.
-Yaxşı, Allah ömür versin. Ay qız, isteyir, isteyir de. Burada ne var ki? Cavanlıqda olar bele şeyler. İndi bir yerde oxuyurlar, mektebi qurtarandan sonra heresi bir terefe dağılacaq, o da yaddan çıxacaq. Buna göre de mektebden uşaq çıxararlar?
-Uşaq deyiller e, ay Akif! Bunların indi en pis vaxtlarıdır. Men istemirem qızım sehv addımlar atsın, sehv qerarlar versin. Ona göre de onu buradan uzaqlaşdırmaq isteyirem.
- Meleyke sene nese deyib?
-Yox.
-Qapına elçi gelib?
-Yox.
-Bes onda ne olub? Deyir, qız evinde toydur, oğlan evinin xeberi yoxdur.
-Besdir de, zarafatın yeri deyil. Bu gün o gede Ayana göre oğlanlarla dava eleyib.
-Ne üstünde?
-Bilmirem, Xatirenin yanına hazırlığa gelen qızlar danışanda Reyhan eşidib. Bu gün dava eleyen, sabah...
-Dilşad, yaxşı! Qorxan göze çöp düşer. Nese olsaydı, ele bu on ilde de olardı. İndi cemi beş-altı ay qalıb, bu gün-sabah noyabr da çıxır. Gel, bele ehemiyyetsiz bir meseleye göre uşağı mektebinden elemeyek. Hem de o mektebde tekce o oğlan oxumur ki. Ayanın padruqaları da var. Onsuz da ayrılacaqlar.
-Ne deyirem ki, ay Akif, teki sen deyen olsun.
Dilşad xala elacsız qalıb özünü eri ile razı kimi gösterse de üreyi rahat deyildi. Ne de olsa, ana üreyi idi. Heç vaxt balasının pisliyini istemezdi.Altıncı günün ilk dersi bitmişdi. Teneffüde İsmayıl arxa pencerenin qabağında dayanıb ayağını yere sürte-sürte nese fikirleşirdi. Onu bele Yusif elleri cibinde ona yaxınlaşdı. Gelib onun yanında arxası pencereye söykenib dayandı:
-Ne olub e, smaylik, Xezerde gemin batıb?
-Gemim var idi ki, batsın?-deye İsmayıl derinden ah çekdi.
-Yeni veziyyet bele ciddidir?
-Hem de

<< 1 ... 197 198 [199] 200 201 ... 382 >>