eledi. O da öz yerine oturub gödekçesini eynine berk-berk basaraq sinfe göz gezdirdi. Ösküre-ösküre dedi:
-Elinizden xestelenib evde qalmaq da olmur. Gerek bütün mekteb bilmeli idi ki, Şakir müellim dersde yoxdur? Sakit dayana bilmirdiniz?
Heç kim dinmedi. Şakir müellim Eliye baxıb sakit amma teessüflü ses tonu ile:
-Sen de qoşuldun bunlara?-deye soruşdu.
Eli heç ne demeden gözlerini partaya dikib dayandı. Şakir müellim ise daha heç ne demeyib jurnalı açıb vereqlemeye başladı. Eli ise gözlerini partadan çekmirdi. Rengi solmuş, ehvalı korlanmışdı. Ona tesir eleyen danlanmağı deyil, Ayanın yanında danlanmağı idi. Her bir deliqanlı kimi bu hal onun da qüruruna toxunurdu. Derin düşünceler içerisinde gözünü partaya zillemiş Elini sağ yanağından sürüşüb elinin üstüne düşen bir damcı göz yaşı oyatdı. Tez özünü yığışdırıb yanağını sildi. “Gören oldumu?” telaşı ile etrafına boylandı. Birce Tariel ona baxıb kinayeli tebessümle başını bulayırdı.
Dersi boş olan Xeyal müellim müellimler otağında oturub vaxtını bedii eser oxumaqla keçirirdi. Otaqda ondan başqa da iki müellime var idi. Onlardan biri dersi biten Ülviyye müellime idi ki, o da geyinib otaqdakılarla sağollaşıb çıxdı. Bir neçe deqiqeden sonra Biologiya müellimesi Gülnare müellime hemişeki hövlank ve celd addımlarla içeri geldi. Coğrafiya müellimesi Vefa müellime ile salamlaşıb onun yanına oturdu. Xoş beş-on beş ve bezi şexsi problemlerin müzakiresinden sonra o, müellim yoldaşına daha yaxın oturub asta ses tonu ile:
-Bilirsen, müellimelerden birine elçi çıxıb.-dedi.
-Cavan müellimelerden?-deye Vefa müellime hemişeki saflığı ile soruşdu.
-Ay qız, he! Qoca olmayacaq ki!
-Kime?
-Xatireye.
Bayaqdan istemeden de olsa bu dialoqa qulaq asmalı olan Xeyal müellim bu sözü eşitcek refleksiv olaraq gözünü kitabdan çekib Gülnare müellimeye baxdı. Özünden asılı olmadan üreyi esmeye başladı. Gülnare müellime ise danışmağa davam edirdi:
-Demeli, oğlangil xalam qızı ile qonşudurlar. Blok qonşusudur, ya bina qonşusudur,

<< 1 ... 199 200 [201] 202 203 ... 382 >>