istemirem.
Sevil ürkek baxışlarını qaçırıb gözlerini yere dikdi. Onlardan iki-üç addım aralıda ise Mehdi ile Yusif onlara baxır ve nese pıçıldaşırdılar. Zeng vuruldu ve dehliz yavaş-yavaş dolmağa başladı. Artıq Seville İsmayıl da sinif yoldaşlarının onlara baxdığını hiss elemişdiler. İsmayıl heç ne olmamıştek oğlanlara yaxınlaşdı. Züleyxa da Sevile yaxınlaşdı ve danlayarcasına qulağına nese pıçıldadı. Sevil elindeki kloku gösterib ona nese dedi ve onlar getmeye başladılar. Onlardan beş-altı addım sonra dehlizde görünen Nurayla Günay ekizleri de onların arxasınca baxıb nese pıçıldaşırmağa başladılar: Günay bacısına:
-Bu Sevil de emelli-başlı oğlanı ele keçirib e.-dedi.
-Eşi, bize ne?-bacısından ferqli olaraq Nuray bu defe meseleye laqeydlik gösterdi.-Menim daha vecime deyil. Bu oğlanların hamısı beledir. Görersen, üç-beş ay fırladıb atacaq. Sevilin ağlı onda başına geler.
Xeyal müelim bir elinde portfeli, bir eli cibinde mektebin sol, kiçik qapısından çıxıb binaları terefe buruldu. Düyünlü qaşları fikirli olduğundan xeber verirdi. Bu vaxt İnformatika müellimleri Anarla Günel salamlaşıb onun yanından ötdüler. Qol-qola idiler ve güle-danışa gedirdiler. Onların arxasınca baxıb öz-özüne gülümseyen Xeyal müellim “Ne olsun, o da müellimdi de. Ne gömlükde işlemi, ne de buxalteliyada. Müellim adam deyil? Müellimin hisleli yoxdu?” deye düşündü içinde. O qeder dalğın idi ki, yanından salam verib öten Keremle Mehdini görmedi de. Ele fikirli-fikirli bloka girdi. Onun arxasınca baxıb ağzını büzen Mehdi:
-Buna ne olub e?-deye Kereme baxdı.
-Ne bilim. Yeqin maaşları vermeyibler.
-Yoox, yeqin hansısa qıza vurulub, sonra da öyrenib ki, qızın adı “r” ile başlayır.-deye Mehdi qehqehe çekib gülmeye başladı. Kerem de onun bu sözüne dodaq qaçırdı.

Seher ve günortadan ferqli olaraq axşam berk soyuq ve möhkem külek var idi. Saat sekkize yaxınlaşırdı. Yusif bir eli cibinde, birinde kitab-defteri üzü küleye doğru addımlayır, arabir başından çıxan papağı başına sıxırdı. Belece

<< 1 ... 202 203 [204] 205 206 ... 382 >>