gezdirdi
-Bir deqiqe, baxım görüm, haradadır?
-Başa düşmedim, siz buranın satıcısı deyilsiniz ki?
-Xeyr,-oğlan güle-güle dillendi,-qonşumuzundur. Oğlan eve qeder gedib, buranı da mene tapşırıb. Men nezaret eleyirem.
Başını yellemekle reaksiya veren Xatire müellime üreiyinde “Guya nezaret eleyir. Dükanı yarsalar, xeberi olmaz.”deye düşündü. Bu vedede konturun qoyulduğu yeri axtarıb tapa bilmeyen oğlan telefonunu götürerek kimese zeng eledi. Danışıb teledfonu söndürdükden sonra üzünü Xatire müellimeye tutub:
-İndi gelir.-dedi.
Heç yarım deqiqe keçmedi ki, dükanın esl sahibi içeri girdi. Girer-girmez de:
-E, sen ne vaxt adamı yarıtmısan ki?-deye oğlanın üstüne düşdü.
Sesin sahibini tanıyan Xatire müellime arxaya döndü. Kerem onu görüb hem teeccüb, hem de heyecan ve sevincle ancaq:
-Xa...Xatire, Xatire müellime?-deye bildi.
-Kerem? bura sizindir?
-Beli, beli, atamındır.
Bayaqdan beri onları izleyen oğlan sanki nese xatırlamıştek:
-Aye, bu yayda burada yıxılan qız deyil?-deye Kereme Xatire müellimeni işare eledi.
Oğlana göz-qaş eleyen Kerem refin arxasına keçib yeniden onu danlamağa başladı. En alt siyirmeden konturu götürüb:
-Hansından müellime?-deye soruşdu.
-Bir manatlıq sim.
Kerem onun istediyim kontur kağızını refin üstüne qoydu. Xatire müellime pulu uzatdı, Kerem ise götürmeyeceyini dedi. Xatire müellime pulu götürmese inciyeceyini, bir daha bura gelemeyeceyini dedi. Yalnız bundan sonra Kerem pulu götürdü. Xatire müellime ise sağollaşaraq çıxdı. Kerem veziyyetini deyişmeden heyranlıqla onun arxasınca baxırdı. Bu vaxt arxadan bayaqkı oğlan:
-Ah be kardeşim, başına ne geldi?-deye zümzüme elemeye başladı.
Özüne gelen Kerem yeniden oğlanın üstüne düşdü:
-E, besdir, e! Adam yarıtmaz! Gözünün qabağındakı koturu da göre bilmir.
-Camaata yaxşılıq da yoxdur e! Men konturu görseydim, sen bu xanımı göre bilecekdin?
Nicatın bu sözü qarşısında heç ne deye bilmeyen Kerem gözlerini yeniden çöle dikdi. Nicat deyesen doğrudan da özü bilmeden ona yaxşılıq

<< 1 ... 209 210 [211] 212 213 ... 382 >>