elemişdi.Bir yandan nişan kasetine baxan köhne refiqeler diger yandan da söhbet edirdiler. İllerdir bir-birilerini görmürdüler ve danışılası o qeder söz var idi ki.
-Deyirem nişanımda olmadın, heç olmasa toyuma gelersen.
-Gelerem, niye gelmirem ki? Toy ne vaxtdır?
-Elnurun babasının ilini çıxmağını gözleyirik. İnşallah yaya.-stekanı elinin içinde fırladan Kemale bic-bic gülümseyerek,-Ne bilmek olar, belke o vaxta qeder men senin toyuna gelmeli oldum?-dedi.
-Menim?-deye Xatire müellime kinaye ile gülümsedi.-Sen onda çox gözlemeli olarsan.
Bu vaxt içeri giren anası Kemaleye göz ağartdı, sonra keçib divanda otura-otura:
-Bunlar qismet işleridir, qızım. Sen, men demekle olmur ki.-dedi.
Xatire müellime heç ne demeyib gülümsedi. Bir qeder heç biri dinmedi ve videoya baxdılar. Videoda bezi sinif yoldaşlarını gören Xatire müellime ah çekerek:
-Uşaqlarımızın yarısı burada olub ki.-dedi.
-Yarısı olub da. Hamısı olmayıb ki. Bax, görürsen, heç Dürdane de yoxdur.
Dürdanenin adını eşitcek kefi pozulan Xatire müellime qaşlarını düyünleyib gözlerini videodan çekdi. Onu bele gören Kemale peşmanlıqla:
-Canım bağışla, tamam yadımdan çıxmışdı.-deye üzrxahlıq elemeye başladı.
-Doğrudan, onu niye çağırmamısan?-Xatire müellime kinaye ile soruşdu.
-Zarafat eleyirsen? O söhbetden sonra Elnurun da ondan zehlesi gedir, qalmış ki, nişana çağırmaq. Onsuz da buralarda yoxdur. Kende qaçıb.
-Qaçıb, yoxsa qaçırıblar?-Xatire müellime kinaye ile ona baxdı.
-Eşi, ona ele o da azdır.
-Ele deme. Sene pisliyi deyse bele kiminse pis halına sevinmek heç de insafdan deyil.
Araya yene de, amma bu defe daha uzun sükut çğkdü.

Ayanla Reyhan öz otaqlarında dersle meşğul idiler. Amma Reyhanın fikri qabağındakı kitabdan daha çox qulağındakı qulaqlıqdan gelen musiqide idi. Gözü kitabda olsa da mahnının tempine uyğun başını yelleyir ve xumarlanırdı. Amma musiqinin qulaqlıqdan da kenara çıxaraq bütün otağını basdığından xebersiz idi. Hetta Ayanın narazı halda bir neçe defe onu seslemesini de

<< 1 ... 210 211 [212] 213 214 ... 382 >>