yuxarı yola saldı. Meyus halda etrafa boylanan Xatire müellime iki-üç neferin ona teref geldiyini gördü. Gelenler öz aralarında danışır, bloku işare eleyirdiler.Qaraltılar yaxınlaşdıqca Xatire müellimenin heyretden gözleri böyümeye başladı.
-Az çatmışıq e, de qız da deyesen budur.-deye onlardan biri yanındakına Xatire müellimeni işare eleyib dedi.
Bu vaxt tengenefes pilleleri düşüb Xatire müellimeye çatan Gülnare müellime de gelenleri görüb donub qaldı. Udqunaraq yalnız:
-Xeyal müellim?-deye bildi.
Gördükleri qarşısında dilxor olan Xeyal müellim anasının qolundan çekib:
-Mama, meni hara getimisen?-deye soruşdu.
Senuber xala ise ona mehel qoymadan heyretle “gelecek gelinini” süzürdü.
-Maşallah, maşallah, ne qeşeng qızdır?
Gülnare müellimenin xalası qızı ona baxaraq teeccüble:
-Az Gülnare, sen bu oğlanı tanıyırdın ki? Men ele bilirdim, sen ancaq qızı tanıyırsan?-deye soruşdu.
Gülnare müellime ona heç ne deye bilmese de göz-qaş elemeye başladı. Artıq her şeyi başa düşmüş Xatire müellime özünü çoxpis hiss eleyirdi. Buna göre de teessüfle Gülnare müellimeye baxıb:
-Çox sağolun, müellime-.dedi ve oradan aralandı.
Pert olan Gülnare müellime onun arxasınca seslense de xalası qızı onun qabağını kesib göz-qaşla mağazaya getmeli olduqlarını dedi. O da çaşqınlıq içerisinde razılaşmalı oldu.
Oğlunun çaşqınlıq ve hirsle ona baxdığını gören Senuber xala:
-Ne mal-mal üzüme baxırsan? Get de arxasınca!-deye ona acıqlandı.
-Mama! Meni ne hala saldığından xebelin va?
-Ne qışqırırsan, get! biz Seidegille mağazaya gedecekdik.-deye qonşusunun qoluna girdi ve onlar yavaş-yavaş aralanmağa başladılar.
Ortalıqda tek qalan Xeyal müellim evvelce çaşqınlıq içerisinde ne edeceyini bilmedi, eve qayıtmağı fikirleşse de qaranlıqda ondan xeyli uzaqlaşmış hemkarını da tek qoymaq istemedi. xatire müellimenin onu tersleyeceyini bilse de çaresi yox idi. bu gün olmasa da sabah onunla üz-üze gelemeli olacağını düşünüb addımlarını yeyinledib onun arxasınca getmeye başladı:
-Müellime,

<< 1 ... 213 214 [215] 216 217 ... 382 >>