Eli beraberliyinde eyilen Xatire müellime:
-Eli-deye yavaşca ona pıçıldadı.
Bu qefil müracietden diksinen Eli sağına baxıb başının üstünde Xatire müellimeni görcek ne edeceyini bilmedi. Celd ayağa qalxaraq:
-Bağışlayın, müellime. buyurun, keçin.-dedi.
Ona baxıb kinayeli tebessümle başını bulayan Xatire müellime sadece:
-Keç, eyleş.-dedi.
Eli ise emelli-başlı pert olmuşdu.

Dostlar keçmiş xatirelerini dillendire-dillendire pilleleri enib dehlize çıxdılar.
-Yadındadır, birinci sinifde dersin ilk günü men derse gecikmişdim deye Leylanı yanında otumamağa qoymamışdın?-deye Sevinc gülümseyerek Yusife baxdı.
-He, ondan heç danışma. Şüvenliyime salıb yazıq qızı da ağlatmışdım “Sen otuymaa! Buyda Sevinc otuyacaaax!” Onun anası, menim anam, Necibe müellime-üçü bir oldular, amma bir mene bata bilmediler ki!
-Yazıq qız ilk günler mene düşmen kimi baxırdı.
-Ne günler idi.-Yusif derinden ah çekdi.-Amma az qalıb. Beş ay. Sonra her kes öz yoluna. Universitete giren kim, esger geden kim, qaçan kim, köçen kim... Aydan-ilden bir namaz bir-birimizi yolda görüb ya salam vereceyik, ya da görmemezliye vurub ötüb keçeceyik. Ele bil on bir il bir yerde oxumamışıq.
-Biz de dost?-gözleri dolub qeherden sesi boğulan Sevinc ona baxdı.
Bu ani suala ne cavab vereceyini bilmeyen Yusif gözlerini qaçırdı. Dehlizin qurtaracağı sanki ona neyise xatırlatdı, bi anlıq dayandı.
-İlk aşkımla burada tanış olmuşdum. Altıncı sinif idi. Saçını dartmışdım, o da meni söymüşdü. Qeşeng qız idi eslinde, amma ağlı yox idi. (Bu Yusifin qızlara yanaşma terzi idi) Adı da deyesen Günay idi.
-Günay yox, Gülnar. Tarix dersinde sene çetin sual vermişdi deye dalaşmışdın.
-Neyleyim, iki sinfin qabağında biabr olmuşdum.
Dehlizde onlardan başqa kiminse olmadığını gören Sevinc:
-Dost, belke gedek?-deye Yusife baxdı.-Zeng vurulub.
-Eh, dost, hara telesirsen? Biz telessek de, telesmesek de vaxt keçir onsuz da. Bir gün gelecek mekteb heyatımızın da sonu olacaq.-deye Yusif öz aleminde idi.
-Sen

<< 1 ... 221 222 [223] 224 225 ... 382 >>