emelli-başlı havaya girmisen ki. Biraz da geciksek, bizim mekteb heyatımızın sonu bu gün gelecek.
-İmkan verme e, xatirelerimi tezeleyim.
-Sen qal burada xatirelerini tezele, men de sene qayıb yazdırım.-deye Sevinc guya acıq eleyirmiştek ondan aralanmağa başladı.
Onun ciddiliye inanan Yusif onun arxasınca gedib qolundan yapışaraq:
-Yaxşı da ay qız, zarafat eledim.-deye onu saxladı.
-He, bele qorxarsan.-deyib Sevinc onun bu halına gülmeye başladı.
-Sizin dersiniz yoxdur?!
Arxadan gelen bu amirane müraciet boş dehlizin divarlarında eks-seda yaratdı. Qorxularından bir-birilerine baxan dostlar arxaya dönmeye cüret elemediler.
-Sizinle deyilem?-artıq bu defe ses daha yaxında idi. Onlara yaxınlaşan Oqtay müellim-Bura sizin üçün bulvardır meger?-deye daha ucadan ve hökmle soruşdu.
-Oooo...Oqtay mmm...müüü...müüeelliiim...-Sevincin dili söz tutmurdu.
-Biz...şeeyy...oraa...ora, yuxarı getmişdik.-deye Yusif guya veziyyeti başa salmağa çalışırdı.
-Mene nağıl oxuma, e! Mekteb senin elinden zara gelib e! Ne qeder künc-bucaqda qızlarla...tövbe eğstefurullah!
-Yox e müellim, siz sehv başa düşdünüz.
-Kes e! Qabağındakı uşaqdır?! Kimin dersidir?
Dostlar sual dolu baxışlarla bir-birilerine baxdılar. Qorxudan ne dersi olduğunu da unutmuşdular.
-Bunlara bax! Hele ne dersi olduğunu da bilmirler. Düşün, qabağıma görüm!
Onun bu sözüne sinifdekiler gülüşdüler. Ters-ters sinfe baxan Oqtay müellim sözüne davam eledi:
-Men bilmirem bu müellimler hara baxır?! Ders vaxtı uşaqları kolidorlardan men yığıram! Bu ne özbaşınalıqdır, bu ne terbiyesizlikdir? Men üç ildir bu mektebdeyem, bu oğlanı küncde-bucaqda ancaq qızlarla görürem.-sonra üzünü Xatire müellimeye tutdu.-Müellime, bes siz maraqlanmırsınız ki, ders vaxtı bu uşaqlar haradadırlar?
Dostlara baxan Xatire müellime üzünü Oqtay müellime tutub:
-Müellim, onlar teneffüs vaxtı menden icaze almışdılar. Dediler ki, gecike bilerik, qayıb yazmayın. Men de dedim ki, çalışın, gecikmeyin.
-Onlar da sizin bu etibarınızdan bele

<< 1 ... 222 223 [224] 225 226 ... 382 >>