çıxdılar. Ayan Sevinci mezemmet edercesine:
-Sevinc, neyledin, niye onu acıladın?-deye soruşdu.
-Kimi acılamalı idim ki? Her şey ona göre oldu da. Men ona dedim ki, zeng vurulub gel gedek. O, neyleyirdi, hansı qızla hansı küncde tanış olub, onu danışırdı mene. Mene çox maraqlı idi axı! Heç neden adımıza söz çıxdı.
-Kim deyir ki, adınıza söz çıxıb? Görmürsen, hamı öz işindedir?
-Asya, gelib üzüme demeyecekler ki! Hiss eleyirem ki, indi hamı bundan danışır.
-Düz eleyirler.-Ayan bayaqkından ferqli özünden emin terzde dillendi.-Men de olsam, men de danışaram.
Sevinc teeccüble, Asya ise ters-ters ona baxdı. Ayan ise heç halını deyişmeden:
-Nedir, düz deyirem de. Sevincin özünden xeberi var? Özünü ele aparır, ele bil ki doğrudan da Yusifle aralarında nese var. Sevinc, incime canım, amma sen bele eledikce daha çox diqqet çekirsen. Kenardan baxan da deyecek, aha, bunların arasında nese var ki, Sevinc indi özüne bele el qatıb. Asya, yalandır yoxsa?-deyirdi.
-Da, Ayan verno qovorit. Sevinc, doroqoya, biz seni başa düşürük. Bele veziyyete düşmeyi heç bir qız istemez. Eger ağlamaq isteyirsense bunu burada eleme. Eve get, doyunca ağla.
Refiqelerinin tesellisinden sonra biraz rengi açılan Sevinc üzünü silerek köks ötüre-ötüre:
-Sağolun, qızlar. Siz de olmasanız, men neyleyerdim? Yaxşı ki sizin kimi dostlarım var.-dedi.
-Senin bizden de qat-qat yaxşı dostun var. Bu dövrde çox adamın sahib ola bilmeyeceyi dost. İnan mene Sevinc, Yusif senin pisliyini istemez.
-Düz deyirsen, amma bu onun günahıdır, Ayan.

Sevincle Yusifin başına gelenler Qemerle Günel üçün emelli-başlı yeni qeybet mövzusu olmuşdu. Yene bir kenara çekilib pıçıldaşırdılar.
-Bes Sevinc ne bilmişdi? Yusife ilde bir qız düzeldende bilmirdi növbe özüne de çatacaq?
-Sen Sevince bax e, qızın artistliyine bax e. Bu başqa vaxt camaata ağıl verir. Deyirem ne qızlar var e, Günel. Bunlara göredir de yaxşı qızların da adı batır.
-He, eşitmedin direktor ne dedi? Bir ona göre bütün sinfin qızlarının adına söz

<< 1 ... 224 225 [226] 227 228 ... 382 >>