izleyen İsmayılın ağlına nese geldi. Saatına baxdı. Zenge deqiqeler qalmışdı. Ayağa qalxıb Sevile sarı getmye başladı. Ona yaxınlaşıb guya meyus halda:
-Sevil, misalları sona qeder köçüre bilmisen?-deye xeber aldı.-Menim gözüm lövheni yaxşı seçmir. Defterini vere bilerdin?
-He, köçürmüşem. Dayan, bir deqiqe.-deyib Sevil partasının üstündeki defteri ona uzatdı.
Defteri alan ismayıl tez-telesik yerine keçdi. Yalandan bir misalı köçürdü. Sonra defteri aşağı tutaraq portfelinden mektubu çıxarıb defterin arasına qoydu. Bu vaxt Ramazan maraqla ve güle-güle ona baxırdı.
-Heç ne görmemisen, ha!-deye İsmayıl ona göz eledi.
-Narahat olma, işinde ol. Problem yoxdur.-deye Ramazan da ona qarşılıq verdi.
Belece İsmayıl heç ne olmamıştek defteri yiyesine qaytarıb yerine keçdi. İndi özünü daha rahat hiss eleyirdi. Sanki çiyinlerinden ağır yük götürülmüşdü. Diger terefden de narahat idi. Göresen, Sevil ona ne cavab verecekdi?
Artıq ders bitmişdi. Dehlizde Nigarın qabağını kesen Kenan ondan Zerifeni xeber alırdı:
-Niye hirslenirsen? Prosto iki-üç gündür onu mektebde görmürem, soruşuram ki, niye gelmeyib?
-Sene ne? Gelmir, gelmir de. El çek de ondan!
-Ay Nigar, vallah menim pis niyyetim yoxdur. Sadece onunla danışmaq isteyirem.
-Ay Kenan, sen de başa düş ki, o seninle danışmaq is-te-mir!-Nigar bunu deyib çıxıb getdi.
Uzaqdan Kenanı dehlizin ortasında çaresiz gören Eleddinle Mehdi ona yaxınlaşdılar. Eleddin onu danlarcasına:
-Sen bu camaatın qızlarından ne isteyirsen?-deye soruşdu.
-Aye, senin başın xarabdır?-Mehdi de onu danlamağa başladı.-Yene de ne yapışmısan bu Nigardan?
-Zerifeni soruşuram da.
-Zerifeni soruşuram da.-deye Mehdi onun ağzını yamsılamağa başladı.-Sen Zerifeni ondan niye soruşursan? Gel menden soruş da.
-Senden niye?
-Menim bacım onunla bir sinifde oxuyur. De mene, sene onun haqqında bütün melumatları getirim.
-Dorudan?-deye Kenanın gözleri parıldadı.
-Yox, yalandan. Sen menim bu güne qeder yalan danışdığımı görmüsen?
-Yalanı görmürler,

<< 1 ... 226 227 [228] 229 230 ... 382 >>