Maraqlıdır, sen ne vaxtsa neyise elemek istediyin kimi eleyeceksen?
Yusif bir anlıq onun gözlerine baxdı. Bir anlıq istedi ki, elemek istediyi kimi bir hereket elesin. Sevincin gözlerine baxaraq üreyindekilerin hamsını ona desin. Amma sonra düşündü ki, bu meqamda bu en ağılsız hereket olardı. Ona göre de özünü topladı.
-Qulaq as, Sevinc, bilirem bu olanlar eslinde yersiz bir anlaşılmazlıqdır. Bunu en yaxşı biz bilirik. Men seni başa düşürem.-dodaqlarını çeyneye-çeyneye sözüne davam eledi.-Başqa birini seve-seve illerdir, özüne dost bildiyin biri ile boş yere adının çıxması çox berbad hisdir. Çünki, men de indi eyni hisleri keçirirem.
Bu meqamda Sevinc bunu gözlemirdi. Demeli, Yusifin bu ilki sessizliyinin sebebi başqa bir qız imiş. Gözlerini qaçırıb:
-Men başqa birini sevmeseydim de, eyni cür tesir eleyecekdi, Yusif.-dedi.
-Bilirem, ele mene de. Men istemerem ki, dostluğumuz bele bitsin. Ne de olsa illerin xetri var. Amma Xaver xala da düz deyir. Biz artıq böyümüşük, kenardan pis başa düşülür.
-Başa üşmedim, sen bunları...-deye Sevinc duruxub onun üzüne baxdı.
-Srağagün qapınızdan keçende öz adımı eşidib qulaq asmalı oldu. Eslinde söz-söhbetlerin mene heç bir isti-soyuğu yoxdur, ne de olsa men oğlanam. Amma sen qızsan, yaxşı deyil.-Yusif bir qeder susub yeniden davam eledi.-İsteyirsen gel bele eleyek. Bu söz-söhbetler, pıçhapıçlar bitene qeder bir-birimizden aralı duraq. Lap ele yerimizi de deyişerik.
-Xeyri olmayacaq. Onlar onsuz da inanmaq istediklerine inanıblar.
-Qeybetin ömrü uzun olmur. Uzağı bir hefte. Sonra her şey unudulacaq. Sonra...eger istesen biz dostluğumuza davam ederik...yox eger istemesen...
Sevinc yaşarmış gözlerini gizletmek üçün başını aşağı salmışdı. Dinmirdi. Yusif de bunu hiss elediyi üçün daha heç ne demeyib ondan uzaqlaşdı.
Sevgiden uzaq iki insanı bir-birine ne bağlaya bilerdi axı? Dostluq? Qızla oğlanın? Yox! Ele sevginin özü. Axı iki maqniti bir-birinden ne qeder uzaq tutmaq olardı?
Kimya dersi başlasa da hele Xeyal

<< 1 ... 228 229 [230] 231 232 ... 382 >>