üzünü sinfe tutdu.
-Bilmisiniz, bu Kel...Ağayeve ne olub?
-Kereme, müellim?-İsmayıl dillendi.-Ne olub ki?
-Ne bilim? Son vaxtla delse gilmi. Ailesinde nese ploblem va?
-Xeyr, müellim. Bizimle yaxşıdır axı.-deye Kenan teeccüble Xeyal müellime baxdı.-Arabir Xatire müellimenin dersinde biraz narahat olur.-sonradan bunu demeyine peşman oldu.
-Yaxşı, Kenan. Bağladıq söhbeti, delse keçek.-dese de ders boyu fikir Xeyal müelimden el çekmedi. Keremin bu halına hem teeccüblenir, hem de narahat olurdu.
Lakin bu veziyyete narahat olan tekce o, deyildi. Ele Ayanı da fikir götürmüşdü.
Zeng çöle vurulmuşdu. Tarielin yerine keçen Kenan Mehdini sesledi:
-Mixaylo, qulağım sendedir.
-Yox, mende deyil, mendeki öz qulağımdır.-deye Mehdi gülmeye başladı.
-Allah heç kimi sene möhtac elemesin.-Kenan üzünü turşutdu.-Gel görüm, bu terefe.
-Yaxşı sencanı, ağlama.-deyib Mehdi yanındakı Yusifi dümsükledi.-Keç menim yerime, görüm bu Mecnun ne deyir.
Yusif onun teklifini könülsüz halda qebul eledi. Çünki Sevincle yanaşı düşürdü. Yerinde ora-bura vurnuxaraq boynunu arxaya çevirib çöle çıxmaq üçün İsmayıla işare eledi. İki derdli qol-boyun olub çöle çıxdılar.
Gözü testde, fikri ayrı yerde olan Ayan elindeki karandaşla test vereqini qaralayırdı. Elleri qoynunda pencerenin artırmasına söykenib onu izleyen Eli daha döze bilmeyib yeniden onun yanına otudu, karandaşı onun elinden aldı
-Ne olun sene?
Özüne gelen Ayan şüursuz şekilde ona baxıb:
-He, ne olub ki?-deye soruşdu.
-Testi niye qaralayırsan?
-Uy, neylemişem men?-Ayan yalnız indi “şah eser”ini görüb pozanla silmeye başladı
-Kenanın dediklerine göre, Kereme göre bele olmusan?-Eli kesdirmeden soruşdu.
Bir anlıq duruxan Ayan dodaqlarını büzüb çiyinlerini çekdi. Eli suallarına davam edirdi.
-Yeni, bele bir şeyib olduğuna inanırsan ki?
-Men heç cür yaraşdıra bilmirem.
-Keremi, yoxsa Xeyal müellimi?-Eli Ayana göz vuraraq soruşdu.
-Xeyal müellimi?-Ayan yene duruxub ona baxdı.
-Bes Kerem niye Xeyal müellimin dersine girmir,

<< 1 ... 231 232 [233] 234 235 ... 382 >>