uzun müddet Ülvinin yanağını, Xatirenin ise elini yandıracaqdı.
-Sen lap ağını çıxadın ha!-Xatirenin bu sillesi qarşısında özünden çıxan Ülvi-Sen özünü ne sayırsan?-deyib ona el qaldırmaq istedi, amma son anda özünü saxladı.
Xatire ise gözünü bele qırpmadan teessüf ve keder dolu baxışlarla ona baxırdı.
-Niye? Men sene neylemişdim? Günahım ne idi?
Ülvi Xatirenin baxışları qarşısında meyus olsa da özünü sındırmadı.
-Günahın axmaqlığın idi. Bu qeder saf olmazdın, gözün bu qeder kor olmazdı, men de seni aldtmazdım.
-Men sene inanmaq stemirdim. Sen özün mene sevdiyini deyirdin.
-Axmaqsan ki, axmaq! Az, dörd ildir, menim derdimden deli-divane olan sen deyilsen? İndi ne özünü qaldırıb dağın başına qoymusan?
-Ne?-Xatire özünü itirdi. Gözlerini qaçıraraq-Bu yalandır. Men senin derdinden deli deyildim.-dedi.
-Amma Dürdane ele demirdi.-Ülvi kinaye ie gülmeye başladı.
-Ne, bunları sene Dürdane deyib?
-Bes ne? Safsan ki, saf! Vsyo daha, esas odur merci udmuşam. Yaxşı ki, özün eşidib qırıldın.
Ülvi bunları deyib zümzüme eleye-eleye oradan uzaqlaşdı. Xatire ölmek isteyirdi. En çox inandığı ve en çox sevdiyi iki insan ona xeyanet elemişdi. Axı niye?
Bunun üstünde Xatire Dürdane ile çox berk dalaşdı. Vaxt tamam olmadığından Ülv de merci uda bilmedi. Eseb sarsıntısı keçiren Xatirenin psixi veiyyeti pisleşdi, iyne-dermana düşdü. Bütün bunlar onun tehsil heyatına da menfi tesirini gösterdi bve o ilk ili ali mektebe daxil ola bilmedi. Amma haqq da öz yerini tutdu. Esgerlikde ağır yaralanan Ülvi bir ay qospitalda-komada qaldı. Ardınca evleri yandı. Esgerlikden gelenden texminen bir il sonra ise dostları ile istirahet bölgelerinden birine gederken yolda ağır qezaya düşdü. Yük maşının altına girmiş maşından iki ölü, iki yaralı çıxardılar. Yaralılardan biri Ülvi idi ve bu defe bir ay yeniden xestexanada qalmalı oldu. Bir ayağını amputasiya elediler. Xatire ise bunların heç birine sevinmedi. Eksine, Ülvi xestexanada komada yatarken özünün psixi veziyyeti pis olsa bele

<< 1 ... 298 299 [300] 301 302 ... 382 >>