buna teeeccübledin?-deye Yusif maraqla ona baxdı.-Deyirem ki, sevdiyi oğlan gelir.
-Doğrudan e? Xeyirdir, reqibin kimdir?
-Anasının sinif yoldaşının oğludur. Ailelikle bayramda istirahete gelirler. Bir ay qalacaqlar.
-Başın sağ olsun, qardaş.-Eli elini onun çiynine vurub guya üzülmüş şekilde dedi.
-Mezelen, mezelen.-deye Yusif incimiş şekilde yeniden gözünü pencereye dikdi. Sonra ah çekerek,-Hele bu gün seher menden “Ona nece davranım?”deye meslehet de istedi.
-Sen ne dedin?
-Mecburen bir-iki meslehet verdim.
-Axmaqlıq sendedir axı. Bele-bele qızı elden vereceksen. Niye ona heç ne demirsen? Belke Sevinc heç onu sevmir. Menasız söhbetdir e, beş il görmediyi birini nece sevsin.?
-Yox e, Eli? Sevinc mene yalan demez. Hem de niye desin? Bir de ki men özüm de ona sehven başqa qızı sevdiyimi demişem.
-De ki, daha işleri özüm korlamışam da. Moskva behanedir! Eceb olu sene!-deye Eli yerinden dikelerek Yusifi danlamağa başladı.
Araya beş-o saniyelik sükut çökdü.
-Yaxşı,-deye Yusif Eliye baxdı,-sen danış, sende ne var, ne yox?
-Men? Men hele ki, sebrle hereket eleyirem. Evvelce onun etibarını qazanım, özümü ona sevdirim, sonra üreyimi açacam.
Bir neçe ders keçdi. Ziver müellime sinfe baxıb yene de bezilerinin olmadığını görüb hirsle başını bulayırdı ki, qapı döyüldü. Ziver müelimenin “Prixadi”deye seslenmesinden sonra Yusifle Kerem ard-arda sinfe girdiler. Ziver müellime onları görüb:
-Qde vı bıli?-dye soruşdu.
-Çöle idik.-deye Kerem cavab verdi.
-Siz neujeli hele başa düşmemisiniz ki, ders vaxtı çölde olmaq olmaz?
Zengi eşitmemişdik, uçitelnisa.-deye Yusif de dillendi,-Mojno?
-Nelzya!-deye Ziver müellime hirsle dedi.-Tek ayaq üstde dayanın orada!-deye küncü gösterdi.
-Ştoo?-deye Yusif qaşlarını çatıb bir müellimeye, bir de uşaqlara baxdı.
-Eşitmediniz? Dayanın orada!
-Müellime, tek ayaq üstünde dayanmaq qalıb? Ne olar, keçek de yerimize?-deye Yusif yalvarmağa başladı.
-Nelzya!-deye Ziver müellime sesini biraz da qaldırdı.
Bir xeyli yalvar-yaxardan

<< 1 ... 307 308 [309] 310 311 ... 382 >>