sonra Ziver müellime onları yerlerine keçmeye icaze verdi.
Oğanlar yerlerine keçdiler. Keremin üzündeki fikirli ve meyus ifade digerlerinin diqqetinden yayınmamışdı. Eli arxaya dönüb:
-Kerem, ne olub?-deye soruşdu.
-Rehim moykada maşının arxaında qalıb, ezilib. Maşın reski tormoz verib arxaya gedib, bu da hemin vaxt arxada imiş. Divarla maşının arxasında sıxılıb.
-Yaxşı da?-deye İsmayıl gözlerini dörd açdı.-İndi necedir?
-Mehleden oğlanlar zeng elemişdiler. Dediler ki, indi xestexanadadır. Deqiq heç ne bilmirem. Teneffüsde danışarıq.
Teneffüsde müzakire mövzusu Rehimin keçirdiyi qeza oldu. Ve bele qerara alındı ki, oğlanlar dersden sonra yığışıb onu ziyarete getsinler.Elan etdiyi kimi Mirvari müellime sonuncu-beşinci saat valideynleri başına yığdı ve onlarla övladlarının davamiyyeti, derse hazırlığı, müellim ve şagird yoldaşları ile davranışı mövzusunda söhbetler apardı. Mirvari müellimeni narahat eden yene de daha çox narazı olduğu şagirdlerin valideynlerinin iclasa gelmemesi idi.
Kerem de daxil olmaqla üç-beş oğlan şeher xestexanalarının birinde yatan Rehime baş çekmeye getmişdiler. Rehimi tecili yardım maşını ile bura getirmişdiler. Veziyyeti orta ağır olduğundan onu reanimasiyaya yerleşdirmişdiler. Keremgil ora çatanda Rehimin anası ile bacısının bir-birine sarılıb ağladığını görüb Rehime nese olduğunu sandılar. Rehimgilin qonşuları da orada idi. Kerem tez onlardan birine-Fikret emiye yaxınlaşıb ne olduğunu xeber aldı. Fikret emi biraz evvel hekim ve tibb bacılarının qaça-qaça reanimasiya otağına getdiklerini dedi. Tibb bacısı hekime xestenin daxili qanaxmasının başlandığını deyirmiş. Onun bu sözlerini diger oğlanlar da eşitmişdiler ve meyus olmuşdular. Çox keçmedi ki, hekim çöle çıxdı. Ona gören Rehimin anası ağlaya-ağlaya onun qabağına gedib heyecanla:
-Hekim, qurban olum, de ki, balam yaxşıdır.-deyirdi.
-Narahat olmayın, xanım. Elimizden geleni edirik.-deye hekim onu sakitleşdirdi.
Qonşu qadın Rehimin anasını yerine apardı. Fikret emi hekimi yana

<< 1 ... 308 309 [310] 311 312 ... 382 >>