Ayana verdiyi söz üçün, Tariel ise yene tekleneceyinden qorxduğu üçün. Esas fikri Ayana yaxınlaşıb onunla söhbet elemek olan Tariel tez fikrini deyişerek çöle çıxdı. Eli Ayana baxdı. Ayan ise ona verdiyi sözü tutduğuna göre başı ile ona minnetdarlıq edirdi.
Artıq seher növbesi üçün zeng çöle vurulmuşdu. Hazırlığa telesen Züleyxa özü ile beraber Sevili de telesdirir, tez-tez pillekenleri düşürdüler. Bu vaxt Aygün müellime ile qarşılaşdılar. Onu gören Sevil duruxdu. Aygün müellime ise onu görer-görmez danlamağa başladı:
-Sen haradasan? Men bütün ders boyu seni gözlemişem. Eli sene demeyib ki, mene baş çek?
-Deyib müellime. Prosto...
-Çekmisen nese?
-Eskizlerini çekmişem.
-A qızım, vaxt az qalıb axı. Eskiz nedir? Özünü ne vaxt çekeceksen?
-Bu gün çekecem. Gedib yağlı boya alacam.
-He, çalış tez bitir ki, gelen hefteye qalmasın. Onları hele foyede yerleşdirmek var.
-Yaxşı, müellime.-Sevil könülsüz şekilde başını yelledi.
Aygün müellime uzaqlaşdıqdan sonra Züleyxa teeccüble Sevile baxıb:
-Caan, axı bayaq demişdin, evde deye bilmirem, indi boyaları nece alacaqsan?-deye soruşdu.
Ehvalı telx olan Sevil bezgin halda:
-Ee Zülü, men ne dediyimi bilirem ki?
-Bes indi nece olacaq?
-Heç nece, deyecem ki, çeke bilmedim. Öldürmeyecek ki. Ne ise gedek e, sen gecikirsen.
Onlar pilleleri enib dehlize çıxdılar. Onlardan bir pilleken yuxarıda olan ve bayaqdan söhbete qulaq müsafiri olan İsmayıl da düşünceli halda onların ardınca pilleleri enmeye başladı. Öz-özüne Sevile kömek etmeyin yollarını axtarırdı.
Kenanla Eleddin artıq mektebden çıxmış, evin yolunu tutmuşdular.
-Çıraq, ne olub sene bu gün? Senden çıxmayan iş derse de gecikmişdin.
-Heeç,-Eleddin köks ötürdü,-qebirüstüne getmişdik.
-Onu bilirem. Deyirem, gözüqme nese birteher deyirsen. Nese derdin zadın var?
-Yox, ne derd? Prosto biraz...
Bu vaxt Eleddinin telefonuna zeng geldi. Telefonu cibinden çıxaraq baxdı. Monitorda “Mama zeng edir.”yazılmışdı. “No”düymesini basıb telefonu cibine qaytardı. Onu bele

<< 1 ... 356 357 [358] 359 360 ... 382 >>