yene gülmsedi.
Belece dostlar arasındakı problem hell olunmuş, buzlar erimişdi

Qapının zengi basıldı.
-İdu, idu,-deye Asya qapıya qaçdı. Gözlükden baxdı. Gelen Ayan idi.
Onlar sözleşmişdiler. Bu gün Ayanla Sevinc musiqi günündeki konsert çıxışına baxmaq üçün Asyagile qonaq gelecek idiler. Bele ki, onlar tez-tez bir-birilerinin evine yığışırdılar. Qapını açan Asya Ayanla görüşdü.
-Xoş gelmisen, doroqoya.-sonra,-A qde Sevinc?- deye çöle boylandı.
Heç Ayanın da Sevincden xeberi yox idi.
-Sevinc gelmeyib hele?
-Yox. Siz birlikde deyildiniz?
-Yox. Demişdik ki, sizin binanın qabağında görüşek. Amma geldim, on deqiqe gözledim. Dedim yeqin sizdedir.
-Harada olsa geler. Yeqin Yusifle dalaşır yene.
Onlar ikisi de bu söze güüşdüler.
-Evde heç kim yoxdur?
-Net, ya odna. Mama v rabote. Papa toje.
-Asya, sen öz dilimizde danışmağı ne vaxt öyreneceksen?
-Ne bilim?-Asya çiyinlerini çekerek güldü.
-Konsert nece keçdi?
-Konsert veliko... ela keçdi. Sevinc de gelsin, gösterecem.
-Bes bacın haradadır?
-O da podruqasıgile gedib. Sen otur, çay getirim.
-Yox ay qız ne çay? Çay içmeye gelmişem?
Onlar söhbet eleye-eleye metbexe keçdiler. Metbexden xoş qoxular gelirdi. Ayan masanın üstündeki keks boşqabını görüb heyretle gözlerini açıb:
-Buna bax, keks de bişirib.-dedi.
-Hmm, birinci keksimdir.
-Biz de birinci qurbanların?
Asya göz süzdürerek:
-Buna bax e! Minnetin olsun,heç yeme!-dedi.
-Zarafat eleyirem.
-Bilirem de.
Bu vaxt qapının zengi yeniden basıldı.
-Sevinc geldi deyesen.
-He, deyesen.
İkisi de qapıya qaçdılar. Asya qapını açdı. Sevincin üst-başı palçıq içinde idi, özü de heyatından bezmiş adamlar kimi meyus görünürdü.
-Oh, boje moy! Sevinc?!
-Ay qız, sene ne olub?
-Salam qızlar! Bağışlayın gecikdim.
-Luka düşmüsen? Gel içeri.
-Sen niye axsayırsan?
-Soruşmayın daha başıma neler gelib.
-Daha ne soruşaq?-Ayan başını buladı.
-A şto sluçila?
Onlar danışa-danışa otağa girdiler.
-Birinci, pillekenden yıxıldım, sonra da ki, vehşinin biri yolun

<< 1 ... 35 36 [37] 38 39 ... 382 >>