Yalnız sənin gəlməyini dilədim..
Çiyinlərimdəki ağrılarımı bir hücumda səninlə silkələdim..
Ovuclarımda sənsizlikdə axan gözyaşlarım var..
Dilimdə isə gedişində bəstələnən ah u fəğan..
Sabahımı unutdum, sənsiz bu günümü bildim ki, həmişə mənasızdır..
Ayrılıq atəşi ovuclarımda yanır..
Sənsizliyin qaranlığında itirdiyim günəşimi axtararkən, ipi qopmuş uçurumlarda sənsiz gəzən ruhumu seyr etdim..
Sən yoxkən həmişə böyük günahlara yoldaşlıq etdim..Uğruna bu canımı çoxdan heç etdim..
Sən gələcəksən deyə gülüşlərimi sabahlarıma məhbus etdim..
Nəmli divarlara bir də sənsizlik əlavə olunundu..
Gecədən səhərə gözyaşımla neçə dəfə intihar etmək istəmişəm..
Çox gördün mənə, xoşbəxtliklə bir neçə isti təbəssümü..Niyə?
Gedişinlə qurutdun səninlə açan üzümdəki təzə baharı..
Halbuki səninlə nə tez unutmuşdum pis anları..
Gəlmədikcə böyüyən təkliyində lal oldu bu dilim..
Sənsiz mən, sənsizlikdə sanki bir heç idim..Yox idim..
Ümidlərim səninlə qürbətə düşdü..
Mənası nədir deyə sorğulamıram bu uzun sükutun..
Bəlkə də ürəyim həmişə sənsizliyə meftundur..
Tumurcuğunu itirmiş bitki kimi gedişinlə ürəyimdəki ümid çiçəklərini çoxdan qurutdun..
Mənsiz nə edirsən deyə soruşsan, ürəyimdə sənsizlikdə itən özümü ayırd edirəm..
Sanma ki, sənsiz buralarda yaşayıram..
Sənsizlik çətinmiş məgər, yavaş yavas ona öyrəşirəm..