əsə götürdü və iri addımlarla onlara tərəf gəldi.-Xəyalsan nəsən, çəkil kənara!-deyib əlindəki tapançanı ona tuşladı.
Qorxudan Xatirə müəllimənin rəngi ağappaq olmuşdu. O həmkarının qolundan dartıb:
-Müəllim, çəkilin kənara! Bunlar zarafat eləmirlər.-dedi.
-Mən qolxaq deyiləm ki! Niyə çəkilməliyəm?
-Pah, qorxmursan?-deyə oğlan soruşdu.
-Yoox, qolxsaydım sənin kimi silahın arxasında gizlənədim.
-Bəs əlindəki nədir?
-Mən bununla özümü yox, yanımdakını qoluyulam, sən isə özünü. Fəlqimiz budu.
-Ə, onu haradan tapmısan?-bayaqdan heyrtədən gözləri dörd açılan Üıvi oğlanın əlindəki silaha baxıb soruşdu.-Biz belə danışmamışdıq axı.
-Nə istəyirsən, onlarla öz dillərində danışmaq istəmirdin? Guya başqa cür qızı qaçıra biləcəyik?
-Nə, qaçırmaq?
-Hə, xanım qız. Sən nə bilmişdin?
-O düşündüyün qədəl də asan deyil ha, Ülvi.-gözlərini qıyıb silaha baxan Xəyal müəllim dedi.
-Niyə, məncə bununla çox asan olacaq.-Ülvi silahı dostundan alıb ona tərəf gəldi.-Sənə axırıncı dəfə deyirəm. Çəkil!
-Çəkilmiləm!-Xəyal müəllim sakitliyini pozmadı.-Neyləyəcəksən?
-Müəllim, əlində silah var. Çəkilin, nə olar?
-Görürsən, qız özü də gəlmək istəyir.
-O səninlə gəlmək istəsəydi, sən bütün bunlalı eləməli olmazdın.
-Offf, mənim elə məktəbdə də Kimya müəllimimdən zəhləm gedirdi. O da sənin kimi boş-boş danışırdı. Deyəsən elə onun acığını da səndən çıxacam.-deyib tapançanı müəllimin alnına tutdu.
-Ülvi, dayan eləmə!-deyə oğlan qışqıraraq başını tutdu-O silah...
-Uje gecdir, xuliqan! Onu öldürməliyəm!
-Ülvi, qurban olum eləmə. Bax, səninlə gəlirəm.-deyə Xaitrə müəllimə Xəyal müəllimdən aralanıb Ülviyə doğru getməyə başladı.-Nə olar, əlindəkini qoy yerə.
-Müəllimə, hala gedilsiniz?-deyə Xəyal müəllim onu qolundan tutub saxladı.-Cəsaləti valsa, vusun.
-Müəllim, zarafat eləyirsiniz? Onun əlindəki silahdır e.
-Hə Ülvi,-deyə Xəyal müəlim kinayə ilə ona baxdı,-deyil ki, silahdı. Düz deyi? Sübut elə gölüm.
-Deyir, keçinin əcəli çatanda buynuzunu çobanın çomağına sürtər. Nə