sayıqlayırsan ə?
-Hə, Ülvi! Nə dayanmısan?!-deyə Xəyal müəllim səsini qaldırdı.
-Xəyal bəsdir! Ülvi, eləmə!-Xatirə müəllimə özünü itirmiş, kimə nə deyəcəyini bilmirdi.
-Əlvida dördgöz! Heyf səni az tanıdım.-deyə Ülvi gülə-gülə tətiyi çəkdi.
Amma heç nə olmadı. Ülvi təəccüblə bir tapançaya, bir də Xəyal müəllimə baxdı. Silah boş idi.
-Ə, bunu doldurub gətirə bilmirdin?-deyə acıqlı-acıqlı dostuna səsləndi.
-Bilmirsən ki, o heç vaxt dolu olmur?-deyə dostu dişini damağına sıxıb tərs-tərs Ülviyə baxdı.
-Elə bilirsən, canını qurtardın, dördgöz?-deyə Ülvi bir göz qırpımında Xatirə müəlliməni qolundan çəkdi.
Bu vaxt polis maşınlarının sirenası eşidildi.
-Po...po...polis?-deyə Ülvinin dostu nə edəcəyini bilmədi.
-Hə, Ülvi, oyun qutaldı.-deyə Xəyal müəllim əllərini yana açdı.-Xatiləni bulax və get, təslim ol.
-Pah, oyun mənimdir və qaydalarını da mən dəyişə bilərəm.-əl ağacı ilə özünü qoruya-qoruya geri çəkilməyə başladı.-İndi hünəriniz var, mənə yaxınlaşın.
Polis maşınından düşən iki polis silahlarını ona sarı tutub:
-Ülvi Mahmudov, qızı burax, təslim ol!-deyə qışqırdı.
-Olmuram! Ala bilirsiniz, gəlin onu alın.
Bu an Xatirə müəllimə ayaqqabısının dabanı ilə onun ayağını basdı. Ağrıdan ayağını tutub yerində qıvrılan Ülvi Xatirə müəllimənin nə vaxt onun əlindən çıxıb digər müəllimin yanına keçdiyini bilmədi. Polislər cəld onun başının üstünü alaraq qolunu qandalladılar. Digər oğlanı da qandallayıb maşına apardılar. Xəyal müəllimin köhnə tanışlarından olan Sərxan onlara yaxınlaşıb:
-Xəyal, yaxşısınız?-deyə soruşdu.
-Sağol Səlxan, Allah lazı olsun. Vaxtında çatdınız.
-Düzü əvvəl elə bildim, anana zəng eləmisən,-deyə Sərxan güldü,-amma sonra vəziyyəti başa düşdüm. Ağıllı taktika imiş.
-O taktika bu xanıma aiddi.-deyə Xəyal müəllim Sərxana müəllimə yoldaşını işarə elədi.
-Hmm, şanslısan ki.
-Qardaşım, qardaşım!-deyə Xatirə müəllimə təlaşla dilləndi.
-Nə olub xanım?
-Onlar qardaşımı, yəni xalam oğlunu qaçırıblar. Bayaq da məni qorxudurdular ki,