soruşdu.
-Babam rəhmətə gedib. Bir aydır, rayon yolundayıq.
-Hmm, Allah rəhmət eləsin.
-Allah rəhmət eləsin.-dilucu başsağlığı diləyən Sevinc Asyanın qolundan dartıb,-Gəlmirsən?-dedi,-Gecikirik axı.
-Daha bağışla da, gecikirik.-deyə Sevincin narahatlığını görən Asya Rəhimə üzrxahlıq elədi.
-Asya, sən gecikirsənsə get, mənim ona sözüm var.-Rəhim əlinə düşmüş fürsəti dəyərləndirmək istəyirdi.
-Nə durmusan, ay qız? Gəl də.-Sevinc sanki onun dediyini eşitmirmiş kimi Asyanın qolundan dartdı.
-Sevinc, sən getmə.
-Niyə?-Sevinc yalnız indi onun üzünə baxdı.
-Söz deyəcəm.
-Eşitmək istəmirəm!
-Ömrümdə bircə dəfə səndən bir şey xahiş elədim. Onu da çox görürsən?
Əlacsız qalan Sevinc Asyaya baxdı. Asya bir-iki addım aralanaraq:
-Səni gözləyirəm.-dedi.
-Hara gedirsən, burada dayan.-deyə Sevinc Asyanın qolundan dartaraq tərs-tərs ona baxdı. Sonra üzünü Rəhimə tutub-Mənim dostlarımdan gizli heç nəyim yoxdur.dedi.-Nə deyəcəksənsə de.
-Yox, onun yanında deyə bilmərəm.
-Xoroşo da doroqiye. Niyə problem eləyirsiniz?-Asya yenə bir-iki addım uzaqlaşdı.-Siz danışın.
Rəhim sözə haradan və necə başlayacağını bilmirdi. Udquna-udquna dedi:
-Eee...Sevinc, yəqin Yusif sənə deyib. Çünki mən ona demişdim. Amma sən demisən ki...
Rəhimin əməlli-başlı dili-dodağına qarışmışdı. Rabitəsiz və qırıq-qırıq cümlələri daxili həyəcanından xəbər verirdi. Sevnic bezmiş halda:
-Hə Rəhim, Yusif mənə deyib, mən də lazımi cavabı vermişəm.-dedi.-Daha nə istəyirsən?
-Sənin özündən eşitmək. Çünki mən Yusifə inanmadım.
-Niyə?
-Bilmirəm. Məncə o sənə paxıllıq eləyir. Aramıza girmək istəyir.
- Paxıllıq eləyir? Aramıza girmək istəyir?-deyə Sevinc heyrət və təəccüblə ona baxırdı.-Rəhim, məncə sən ümumiyyətlə mənə nə demək istədiyini bilmirsən.-əli ilə onu yana itələyib-Çəkil, hazırlığa gecikirəm.-dedi.
-Sevinc, sənə nə demək istədiyim çox yaxşı bilirəm. Bunu sən də bilirsən. Cavabın nədir?
-Sualı kimə vermisənsə, cavabı da pndan istə. Sənə verəcək cavabım yoxdur.
-Yaxşı, sən haqlısan.