p yaxşı, deyəsən bir-birimizi başa düşməyə başalyırıq.-sonra Qadir üzünü Ələddinə tutdu.-Sən bir dənə buradan aralana bilərsən?
Ələddin Kənana baxdı. Onun narahatlığını görən Kəanan onu arxayın salmaq üçün:
-Ələddin, narahat olma, biz prosto söhbət eləyəcəyik.-dedi.-Sən yaxşısı budur, get.
-Yox, hara gedirəm?-Ələddin etiraz elədi.-Qabaqda gözləyəcəm səni.-deyib onlardan aralanmağa başladı. Lakin Kənana görə çox narahat idi.
-Deməli belə, oğlan.-Qadir əlləri belində çəpəki Kənanı süzərək sözə başladı.-Mənim mərd, sözü üzə deyən adamlardan xoşum gəlir. Heyf ki bu zəmanədə belələri azdır. Ətrafım çaqqallarla, tülkülərlə doludur. Bilirəm, indi öz-özünə fikirləşirsən ki, gör kim danışır? Özün çox fərli adamsan axı? Yaxşı adam olsaydın, anan, bacın sənin əlindən dad eləməzdilər.
Kənan üz ifadəsini fəyişmədən ona qulaq asırdı. Qadir isə danışmaqda idi.
-Yox, yox, elə baxma. Bilirəm ki, belə fikirləşirsən. Haqsız da deyilsən, çünki mən çox iyrənc, murdar adamam. Hərdən özüm-özümdən qorxuram.
Qadir danışdıqca Kənanın beynində yeni suallar yaranmağa başladı. Qarşısındakı adam bacısına əl qaldırmaqdan, ona işgəncə verməkdən çəkinəməyən həmin adam idi? Necə olur özünü hamıya güclü göstərməyə çalışan biri indi özü özü qarşısında aciz idi? Bəs onu özünü belə pisləməyə məcbur edən nə idi?
Ələddin isə uzaqdann onlara baxır, Qadirin yenə də hirslənib bıçağa əl atacağından qorxurdu. Bu an arxadan addım səsləri eşidib arxaya döndü. Ona doğru gələn qaraltını ayırd eləməyə çalışdı. Onun Leyla olduğunu görəndə həyəcandan nə edəcəyini bilmədi. Yenə ürəyi sözünə baxmatıb tez-tez atmağa başladı. Leyla isə onu burada görüb -təəccübləndi:
-A, Ələddin, sən burada neyləyirsən?
-Məəən? Heç, elə-belə. Bəs sən nə əcəb təksən, qızlar hanı?
-Anaları xəstədir deyə bu gün heç biri hazırlığa gəlməyib.
Leyla birdən onlardan beş-on addım aralıda dayanan və kiminləsə söhbət edən Kənanı gördü. Təəccüblə:
-Kənan deyil o?-deyə Ələddinə baxdı.
-Hə, Kənandır.
-O orada neyləyir? Yanındakı