kimdir?
-Qadirdir, söhbət eləyirlər.
-Qadir?
-Hə də Qadir. Keçən dəfə yolda yaralı birini tapmışdıq e, odur.
-O onun yanında neyləyir? Bəs sən dostunu niyə tək buraxmısan?
-Özü dedi ki, get. Onsuz da söhbət eləyirlər.
-Ələddin, səncanı ona etibar var? Üz-gözündən adam qorxur.
-Yox, o qədər də qorxulu deyil.-Ələddin Leylanı sakitləşdirməyə çalışırdı.-İstəyirsən, biz gedək?
-Yox, Kənanı burada qoyub getmək olmaz.
-Narahat olma dedim. Kənan özü mənə tapşırdı ki, məni gözləmə. Həm də gecdir, sənin bu saatda burada olmağın yaxşı deyil. Gedək, ötürüm səni.
-Sən getmək istəyirsənsə buyura bilərsən.
Leylanın bu təkidli cavabı qarşısında Ələddin heç nə deyə bilmədi. Leylanın könlü Kənanda idi və o bunu açıq-aşkar biruzə verirdi. Qadirlə Kənan isə söhbətlərini sonlandıra bilməmişdilər.
-Bax, bir aydır, səni izləyirəm. sözü bütöv adamsan. Dedin və sözünün üstündə durmağı bacardın. Mən də bir aydır, anamla bacıma qarşı hərəkətlərimi düzəltməyə çalışıram. Ona görə də...
-Bilirəm, mən də bir aydır, səni izləyirəm.-Kənan özündən əmin şəkildə dilləndi-Ona görə də bacına yaxın durmuram
Qadir duruxub Kənanı süzdü. Kənan yenə də onu heyrətləndirmişdi.
-Sən mənin düşündüyümdən də ağıllı imişsən. Lap yaxşı, mən ailəmə qarşı səhvlərimi düzəldirəm, sən də Zərifəni unudursan. Səni bir də onun yanında görməyin, yoxsa inan ki heç birimiz üçün yaxşı olmayacaq.
Çətin də olsa indi Kənanın razılaşmaqdan başqa çarəsi yox idi.
Bayramlar ayı adlanana martın on birincilərə ilk surprizi ayın ilk günü verəcəkləri mərkəzləşdirilmiş test imtahanı oldu. Bütün on birincilər kimi onlar da bu günü həyəcan və təlaşla gözləyirdilər. Çünki bu imtahanın nəticələri atestat qiymətlərinə də təsir edəcəkdi. İmtahanın başlanmasına bir saat vardı. Bütün məktəblərin həyətləri müəllim və şagirdlərlə dolu idi. On bir a.lar da imtahan verəcəkləri məktəbin həyətinə yığışmışdılar. Telefonla danışıb qurtaran Leyla üzünü sinif yoldaşlarına tutdu:
-Mirvari müəllimə dedi ki, bir-birinizdən