n aralanmayın. Bir yerə toplaşıb dayanın ki, gələndə sizi rahat tapa bilim. Bir də dedi ki, şpalqalka zad keçirməyə cəhd eləməyin, çünki gəlib üstlərini birinci özüm yoxlayacam.
-Şpalqalka? O nədir?-deyə Mehdi gözlərini qıyıb maraqla Leylaya baxdı.-Yeyilməli şeydir?
-Yoox, geyilməli şeydir,-deyə Kənan gülə-gülə dedi,-belə nazik jiletdir, imtahanlarda geyinirsən, o dəqiqə bütün sualların cavabını bilirsən.
-Həə,-deyə Mehdi bayaqkı üz ifadəsini dəyişmədən Leylaya baxdı,-yoox vallah bizdə elə şey yoxdur.
-Kənan, sən də?-deyə Leylaya gülməyə başladı.-Bunu başa düşdük, sənə nə oldu?
-İmtahandır da, yas deyil ki.-Kənan köks ötürüb ayağı ilə yeri sürtə-sürtə,-Həyat bizimlə zarafat eləyir, biz də imtahanla zarafat eləyək.-dedi.
Leylanın üzünə qonan ani təbəssüm elə anidən də yox oldu. Bir anlıq dörd gün əvvəlki axşamı xatırladı. Qadirlə danışdıqdan sonra da Kənanın üzünə belə bir kədərli və narahat ifadə gəlmişdi. Yolboyu nə Leyla, nə də Ələddin ondan nə olduğunu öyrənə bilməmişdilər. İndi də Leyla ona görə də narahat idi. Qorxurdu ki, bu günkü imtahandan aşağı nəticə göstərər.
-Bu İsmayıl da lap öldürüb ki.-deyə birdən Mehdi dilləndi.
-Niyə, nə olub ki?-Zaman soruşdu.
-Nə olacaq, görmürsən?-Mehdi darvazanın qabağında dayanıb o tərəf-bu tərəfə boylanan İsmayılı göstərdi.-Elə bilir bura da üç nömrəlidir, yenə də qapının qabağını kəsdirib.
-Bəs nə əcəb Sevillə gəlməyib?-deyə Ayan maraqla soruşdu.
-Sevil qoymur,-Ramazan da söhbətə qoşuldu,-hirslənir, keçən dəfə də demişdi ki, bir də arxamca gəlmə.
-Ayrıdılar ki?
-Yoox, prosto deyir ki, arxamca gəlmə, görən olar.
-Maraqlıdır, sən haradan bilirsən?-deyə Kənan maraqla soruşdu.
-Haradan biləcək, mətbuat katibidir.-Mehdi əlini Kənanın çiyniyə qoydu-Hər dəfə İsmayıl Sevilgilin arxasınca gedəndə bunu da yanına salıb aparır.
Bu vaxt haqqında danışılan İsmayıl sinif yoldaşalrına yaxınlaşıb təlaşla soruşdu.
-Uşaqlar, bilmirsiniz, Sevilgil harada qaldılar?
Leyla çiyinlərini çəkdi. Ayan da başını bulayaraq bilmədiyini