qurtarmısan.-Yusif başını buladı.-Əsas odur gəlib çatmısan. Gəl, imtahan başlayıb uje.
-Başlayıb?-Sevinc təlaşla saatına baxdı.-Mən elə bilirdim hələ iyirmi dəqiqə var? Ola bilməz, saatım da dayanıb!
Yusif deməyə söz tapmır, özünü günahlandırırdı. Gərək evə qayıdıb Sevinclə gələrdi. Bütün bunlar yenə də onun başına gələcəkdi, amma ən azından tək olmayacaqdı.
-Sevinc, niyə gecikmisən?-bu vaxt Mirvari müəllimə məktəbin qapısında göründü. Əl eləyərək-Tez gəlin, imtahan başlayıb.-deyirdi.
-Mirvari müəllimə niyə buradadır?-Yusifin burada olması isə Sevinc hələ indi çatırdı.-Bir dəqiqə e dost, sən imtahana girməmisən?
-Yoox, bayaqdan səni gözləyirik.
-Niyə?
-Niyəsini imtahandan sonra bilərsən. Gəl, nə qədər ki, ikimiz də kəsilməmişik, tez gedək.
-Mən onusz da kəsiləcəm.-deyə Sevinc dodaqlarını salladı.
-Onu kim deyir?-Yusif dostuna göz vurdu.-Bir oğlan var, Ceyranın sinif yoldaşı. Bu gün səhər öyrənmişəm ki, o da səninlə eyni otağa, eyni sıraya, hətta hətta eyni partaya düşüb. Dördüncü qrupa hazırlaşır, özü də kəllədir.
-Bunu indi deyərlər?
-Vaxtında gəlsəydin, vaxtında bilərdin.
-Dossst!
-Ay uşaqlar, sizinlə deyiləm? İmtahandan kəsilmək fikriniz var?-Mirvari müəllimə artıq əsəbiləşməyə başlamışdı.
-Gəl, müəllimə düz deyir. Belə getsə, kəsilməli olacayıq.
İmtahan qurtarmışdı. Şagirdlər bir-bir kod vərəqlərini nəzarətçilərə təhvil verib çıxırdılar. Hamısının bir arzusu var idi: “2”almamaq. Dəhlizlərdə hökm sürən bir neçə saatlıq sükut yavaş-yavaş səs-küylə əvəz olunurdu. Sinfin qapısında durub tez-tez içəri boylanan Əli Asyanın çıxmağını gözləyirdi. Çünki Asyanın buradan çıxıb birbaşa Ayanın olduğu sinfə gedəcəyini bilirdi. Digər tərəfdən də imtahanboyu Əliyə kömək eləmək üçün didinən, hətta iki dəfə nəzarətçinin sərt baxışları ilə qarşılaşan Asyanı gözləmək hörmətsizlik olardı. Çox keçmədi ki, Asya qapıda göründü. Onlar söhbət eləyə-eləyə pilləkənlərə doğru getdilər. Əli söhbətarası Ayanın olduğu sinfi xəbər almaq istəyirdi. Ona görə də söhbəti