ə məktəbdən çıxdılar.
Yusif Sevinci görə bilmək üçün ikinci mərtəbəyə qalxdı. Məktəbi yaxşı tanımadığından Sevincin imtahan verdiyi otağı tapmaqda da çətinlik çəkirdi. Otağın nömrələrinə baxa-baxa gedirdi ki, Nahdin-Ceyranın sinif yoldaşının ona tərəf gəldiyini gördü. Nahid Sevinclə eyni sinifdə imtahan verib ona kömək eləməli olan oğlan idi. Yusif də simaca onu tanıyırdı. Ona görə də onu görüb imtahanı xəbər aldı. Sonra Sevincə kömək eləyib-eləmədiyini soruşdu.
-Hə, əlimdən gələni elədim.-deyə oğlan özündən razı şəkildə dilləndi.
-Çox sağol. Bəs bilmirsən haradadır?
-Nə bilim, o biraz tez çıxdı. Yəqin buralarda olar. Niyə axtarırsan ki?
-İmtahana gecikmişdi. Özü də çox qorxurdu. Dedim, soruşum görüm, imtahan necə keçib.
-Yaxşı keçdi, narahat olma. Yaxşı yazdı, mənə də kömək elədi. Həm savadlıdır, həm də qəşəng.
-Nə dedin?-elə bil Yusifin başına bir qaynar su tökdülər.
-Nə deyəcəm? Dedim ki, həm savadlı qızdır, həm də qəşəng.
-Sən də pis deyilsən, qardaşım. Amma birazda gözünün altında yaranacaq göylüklər sənə yaraşmaya bilər.
-Başa düşmədim, sənə nə olub? Sən kimsən ki, belə coşursan?
-Kiməm? Onun uşaqlıq dostu, qonşusu, sinif yoldaşı. Yenə də sayım?
-Sevgilisi ki deyilsən.
-Ay daa,-Yusif artıq əsəbiləşməyə başlayırdı,-sən and içmisən ki, bu gün döyülməmiş bu məktəbdən çıxmayacaqsan?
-Sən döyəcəksən məni?-Nahid əli ilə onu itələdi.
-Nədir, bəyənmədin?-Yusif də onu itələdi.
-Heyy, heyyy!-uzaqdan onları əlbəyaxa görüb Ceyran qaça-qaça onlara yaxınlaşdı.-Uşaqlar neyləyirsiniz?
-Sənin bu sinif yoldaşın yaman qaşınır.
-Ceyran, səncanı bunu haradan tapmısan? Burnunu hər yerə soxur.
-Nə olub axı?
-Nə olacaq,-deyə Yusif tərs-tərs Nahidə baxdı,-dostuma göz qoyur.
-Nahid?-Ceyran tərs-tərs sinif yoldaşına baxdı.
-Nə dedim ki? Dedm ki, qəşəng qızdır, savadlıdır. O dəqiqə üstümə cumdu.
-Ayə, sən hələ də danışırsan?-deyə Yusif yenidən onnu üstünə getmək istədi.
-Yusif!-deyə Ceyran onun qabağına keçdi.
-Ceyran, səncanı Sevinci görməmisən?
-Görmüşəm,