sonu demək idi.
O bəlkə də bütün bunlara dözə bilərdi, amma ən çox qorxduğu İsmayılı bir də görə bilməmək idi. Bu isə onun üçün nəfəs almamaq kimi bir şey idi. Bu vaxt bacısı içəri girdi. Sevil gözlərini bərk-bərk yumub nəfəsini tutdu.
Sevda gəlib çarpayıda onunla yanaşı oturdu. Kinayə ilə:
-Ölməyə çalışırsan?-dedi.-Narahat olma, onsuz da Xəlil öyrənib səni sağ buraxmayacaq. İndi de görüm, nə qədərdir bunu bizdən gizlədirsən?
-Mən...mən heç nə gizlətmirəm.
-Nə? Heç nə gizlətmirsən? Bəlkə sən vaxtsa demisən, biz eşitməmişik? Kimdir bu oğlan?
-Sinif yoldaşım. Sadəcə sinif yoldaşımdır, sənin bildiyin kimi bir şey deyil.
-Siz nə vaxtdan sinif yoldaşınızla yol ortasında əl-ələ tutan olmusunuz? Ay qız, sən məni ələ salmısan? Adam kimi danışacaqsan, ya yox?
-Nə danışım? Nə görmüsənsə odur.-Sevil içini çəkə-çəkə dedi.
-Ay axmaq, sən neylədiyini bilirsən? Yaxşı, sən gizlətdin, mən gizlətdim, bəs sonra? Sonra qonum-qonşu, elə lap mamanın özü görsə necə olacaq? Nə cavab verəcəksən? Sözlün bir aydan sonra qayıdıb gəlir e. Bütün məhlə sizin nişanınıza hazırlaşır. Mama yazıq, gecə-gündüz onun-bunun yununu yuyub pul qazanır ki, qızıma bir abırlı nişan keçirim. Budur sənin çox sağolun?
-Hə, hamı hazırlaşır. Məndən başqa hamı mənim nişanıma hazırlaşır. Çünki məndən başqa hamının razılığı alınıb. Amma bir nəfər də olsun, məndən soruşamyıb ki, ay başı batmış qız, bu gədə ilə nişanlanmağa razısanmı? Axı onunla bu həyatı sən yaşayacaqsan. Bəlkə mən istəmirəm, bəlkə mən ondan diksinirəm? Bəlkə mənim ürəyimdə başqası var? bacı, mənim buna haqqım yoxdur?
Sevdanın od püskürən siması yavaş-yavaş açılır, kövrəlməyə başlayırdı.
-Onu çox sevirsən?
Sevil bacısından tam fərqli cavab gözləyirdi. Ona görə də çaşqınlıqla ona baxdı.
-Eşitmirsən məni?
-Təsəvvür eləməyəcəyin qədər.-Sevil dərindən iç çəkib gözlərini yumdu.-Bu elə bir şeydir ki, heç mən özüm də başa düşə bilmirəm. Oyanmaq istəmədiyim yuxu kimi, qurtarmasını istəmədiyim kino kimi. Mən də bilirə ki, düz eləmirəm. Bilirəm