u Günelin?-deyə Leyla Güneli işarə elədi.
Qəmər qımışdı. Günel isə gülə-gülə:
-Yox ay qız, İnformatika Günelin.-dedi.
-Müəllimə dediniz, yoruldunuz?
-Əşi, nə isə. Əsas odur, təzə psixoloqumuz var. Dərdimiz olanda gedib danışarıq.-deyə Qəmər həvəslə əllərini bir-birinə sürtdü.
Leyla daha onlarla danışmaq istəmədiyindən onlardan aralanaraq sinfə doğru getdi. Uzaqdan onun gəldiyini görən Ələddin birtəhər özünü partasına yetirdi. Heç nə yoxmuş kimi əlinə karandaşı alıb testə baxmağa başladı. İndi onun ürək döyüntüləri zəka itiliyini də keçirdi. Lakin başını qaldırıb onun tərəfə baxmadı. Ələddinin təlaşını görən əkizlər bir-birilərinə baxıb qımışır, göz-qaşla danışırdılar. Partasına çatan Leyla qızlarla salamlaşdı. Gözucu Ələddinə baxan Günay -Haradasan a bacı? Gözümüz qapı-pənəcərədə qaldı ki.-deyə soruşdu.
-Heç soruşmayın, qızlar.-Leyla paltosunu soyuna-soyuna deyinməyə başladı.-Saatın daşı axşam yatdı, səhərə çıxmadı. Mən oyananda səkkizə on dəqiqə qalırdı.
-Telefonu qurardın da.
-Nə bilim, mən saatla oyanıram.
Leyla paltosunu asmaq üçün asılqana tərəf getdi. O qayıdana kimi Ələddin biraz özünü toplamağı bacardı. Leyla yerinə oturanda Ələddin testdən başını qaldıraraq onu hələ indi görürmüştək:
-A, Leyla gəlmisən?-deyə soruşdu.
-Hə, bu gün gecikməli oldum. Mənə qayıb yazıldı?
-Deyəsən.-deyə Ələddin çiyinlərini çəkdi.
Bacılar bir-birilərinə baxıb qımışdılar. Özünü saxlaya bilməyən Nuray eyhamla:
-A, Ələddin, sən burada idin?-deyə ona baxdı.
-Hə, burada idim. Nə olub ki?
-Bayaqdan burada necə oturub qalmısansa varlığınla yoxluğun bilinmir.
Günay da bacısına qoşuldu. Eyni tərzdə:
-Hə vallah.-dedi.-Dəvəquşu kimi başını kitab-dəftərin içinə necə salmısansa...Adam bir durar, qapıya çıxar, pəncərəyə baxar.
Qızların nə dediyini başa düşsə də Ələddin onlara heç nə deyə bilmirdi. Bayaqdan maraqla onlara qulaq asan Leyla:
-Qızlar, nə işiniz var, uşaqla?-deyə zarafatla onları danladı.-Qoyun, oxusun, o bizim sinfin fəxridir.
Elə bu vaxt Xatirə müəllimə sinfə