ı kimi qorumağa çalışıb, bacısı yerində görüb. Qadir onun üstünə getməyə başlayanda isə səhv başa düşülməsin deyə tez aradan çıxıb. Başa düş, onun sadəcə mənə yazığı gəlib.
-Bu qədər də yox! Mən də bu Kənanı ağıllı bilirdim. İnsafsız gədə, adam da bir qızın hisləri ilə belə oynayar?
-Görürsən ki, hamısı eynidir. Sən sən ol, bu oğlan millətinə inanma.
-Heç vaxt! Elə bir niyyətim var idisə də bundan sonra olmayacaq.
Onlar dərsləşə-dərdləşə sinfə girdilər.
Ona ayrılan otaqla tanış olub əşyalarını yerləşdirən yeni psixoloq məktəbin abu-havası ilə qiyabi də olsa tanış olmaq üçün tənəffüs
vaxtı dəhlizdə, uşaqların arasında gəzişməyə başladı. Hamı maraqla ona baxır və öz-aralarında pıçıldaşırdı. O isə bir psixoloq kimi insanların ilk anda reaksiyasını bildiyi üçün sadəcə onlara baxıb gülümsəyirdi. O bilirdi ki, onu bu məktəbdə çətin, qayğılı və bir o qədər də maraqlı günlər gözləyir. Çünki o həm də bilirdi ki, insanlar kimi onların psixologiyası, həyata baxışları, problemləri də fərqlidir. Lakin bir-birindən fərqlənən üç-dörd yaş dövrünə aid şagirdləri özündə birləşdirən müəssisədə-məktəbdə işləmək onu qorxutmur, əksinə qürurlandırırdı. Beləcə gəzişirdi ki, birdən gözü bayaq “Fərid”dediyi müəllimə sataşdı. Onun yanında böyük ehtimalla həmkarı olan bir qız da var idi. Onlar bir kənarda durub söhbət edirdilər. Nigar müəllimənin özünün də başa düşə bilmədiyi bir şeylər olurdu. O keçmişindən gələn, “tanımadığı tanışını”qısqanmağa başlayırdı. Özünü daha çox itirmədən özünə gəlməyə çalışdı.
-Neyləyirsən sən Nigar?-dedi öz-özünə.-Unutma ki, sən psixoloqsan. Sənin işin inlsanlara kömək eləmək, onlara həyat eşqini qaytarıb nə olursa olsun, yaşamağın gözəl olduğunu aşılamaqdır. Amma özünə bax! Sən hələ də keçmişində ilişib qalmısan.
Nigar müəlliməni görən Xəyal müəllim arıtq Xatirə müəlliməyə onun haqqında danışmağa, hətta onunla birlikdə ona yaxınlaşmağa başlamışdı. Onların yaxınlaşdığını görən psixoloq özünü ələ almağa çalışırdı.
-Xatilə müəllimə, tanış olun. Sizə