bayaq dediyim yeni psixoloqumuz...-Xəyal müəllim onun adını xatırlamadığından duruxdu, ona baxıb,-bağışlayın, adınız nə idi?-deyə soruşdu.
Hər nə olursa olsun gülərüzlülüyünü qoruyan Nigar müəllimə tanışlıq üçün əlini uzadaraq:
-Nigar,-dedi,-Nigar Səmədova.
-Lap yaxşı, mən də Xatirə müəllimə,-o da tanış olmaq üçün əlini uzatdı,-Ana dili və Ədəbiyyat.
-Məktəbimiz xoşunuza gəldi?-deyə Xəyal müəllim yenidən dilləndi.
-Hələ ki adi məktəb təəsüratı bağışlayır. Amma bütün məktəblər eynidir, onun necə olması şagirdlərinə görə dəyişir. Kimlər üçün xatirələrlə dolu keçmiş, kimlər üçünsə xəyalların başlanğıcı olan gələcək.
-Poetikanız da güclü imiş.-deyə Xatirə müəllimə yarıciddi, yarızarafat dedi.
-Hə, ədəbiyyatı sevirəm.
-Olmadı ki,-Xəyal müəllim qaşlarını çataraq narazı şəkildə gülümsədi,-ya Ədəbiyyatı sevilsiniz, ya da Talixi. Kimdənsə Kimyanı sevdiyini eşitmədim.
-Onu da siz sevmisiniz müəllim, məncə bununla fəxr eləməlisiniz.
-Axı ki, bu etilazıma gölə bi gün də danlanmadım. Həqiqətən də psixoloqlal başqa cül olullamış.
Zəng vuruldu. Getmək istədiyini bildirmək üçün Xatirə müəllimə:
-Görürəm, söhbətimiz çox gözəl alındı.-dedi.-Maraqlı tanışlıq idi. Amma bilirsiniz, dərs başlamaq üzrədir, icazənizlə mən gedim.
-İcazə sizindir, müəllimə, buyurun.
-Müəllimə, biz bu məktəbin uşaqlalı ilə az-çox tanışıq. Nə vaxt, hansı uşaq balədə nə kömək lazım olsa çəkinmədən bizdən soluşa biləlsiniz.
-Xəyal müəllim haqlıdır. Nə vaxt, nə kömək lazım olsa, biz buradayıq.
-Təşəkkür eləyirəm.
Müəllimlər ayrılıb hərə öz dərsi olacaq sinfə doğru getdi. Nigar müəllimə də otağına doğru getməyə başladı. Lakin onun fikri söhbət boyu onları izləyən və gözlərindən dərin kin sezilən bir oğlanda qalmışdı.
Artıq bir neçə dərs idi ki, Sevinci bir sual düşündürürdü. “Sevinclə Əli arasında nəsə varmı?” Son zamanlar Sevincin bu sinfə daha tez-tez gəlib-getməsi və Əlinin ona qarşı gözçarpan səmimi münasibəti Sevinci narahat edirdi. Bu azmış kimi Sevincin də açıq-aşikar kiməsə