ə vurulduğunu bəlli etməsi işləri daha da qəlizləşdirirdi. Əlinin Ayana ürəyini açmasını səbirsizliklə gözləyən və bu sevginin qarşılıqlı olduğunu bilən Sevinc üçün indi bunu da öyrənmək heç də asan deyildi. Digər tərəfdən Yusifdən də bu haqda heç nə soruşmaq istəmirdi. Nə qədər olmasa da Yusif Əlini satmazdı, necə ki, eyni şeyi Sevinc Ayan üçün eləyirdi.“d”li Sevincdən eşitdiklərindən sonra Ayan da özünə deyildi. Olduqca Əliyə tərəf baxmamağa, onunla ünsiyyətdən qaçmağa çallışrdı. Onunku qısqanclıqdan daha artıq bir şey idi. Bəlkə də xalası qızına yazdığı məktub məsələsini eşitməmiş olsaydı indi Əlinin Sevincə qarşı olan münasibətini qısqanmaqla kifayətlənə bilərdi. Lakin Ayan Əlini başa düşə bilmirdi. Nəyə görə bir oğlan məktub yazacaq qədər ciddi olduğu məqamda yaranan kiçik bir uğursuzluqdan fikrini dəyişib meylini başqasına salsın?
Ramazanla danışa-danışa məktəbin darvazasına yaxınlaşan Mehdi darvazanın qabağında qurumuş söyüd ağacının yanında dayanıb o tərəf-bu tərəfə boylanan tanış simaya sataşdı. Təlaşla ona yaxınlaşıb:
-Sən burada neyləyirsən?-deyə soruşdu.
-Səni görməyə gəlmişəm.-Ramal özünəməxsus bir arxayınlıqla dilləndi.
-Mən də inandım. Guya bilmirəm, niyə gəlmisən?
-Bilirsən daha niyə soruşursan?
-Niyə soruşuram? Çünki keçən dəfə imtahandan sonra səni xəbərdar eləmişdim, o qıza yaxın getmə, onu sevən biri var deyə.
-Hə nə olsun sevən biri var? Qız onu sevir? Bilinmir, bəlkə də yox. Mən şansımı sınayacam.
-Sına, sına. Amma onu deyim ki, qız səni bəyənən deyil.
-Niyə, nə olub ki, mənə?
-Hələlik heçnə. Amma Əli üz-gözünü bəzəyəndən sonra nələr olacağını deyə bilmərəm.
-Onunla qorxudursan məni?-deyə Ramal kinayə ilə ağzını büzdü.
-Məncə qorxsan yaxşı olar.-deyə bayaqdan susaraq söhbətə qulaq asan Ramazan dilləndi.-Çünki hirslənəndə onun qabağında heç müəllimlər də dura bilmir.
Mehdi təəccüblə dönüb Ramazana baxdı. Ramazan isə ona göz eləyib sözünə davam elədi.
-Bütün məktəb onunə lindən dad eləyir. Təsəvvür elə də bütün məktəb direktordan