çatdırarsan,-deyib Kərəm əlindəki qutunu Leylanın qabağına qoydu,-mənim adımdan.
-Bunu da mənim adımdan Günaya verərsən.-deyib Ramazan da qutunu partaya qoydu.
-Yaxşı, çatdıraram.
Gözü partanın üstündəki yaşıl bağlamaya sataşan Ramazan Ələddinə baxıb soruşdu.
-Çıraq, sən hələ hədiyyəni verməmisən?
-Vermişəm.-deyə Ələddin qutunu Leylaya tərəf itələdi.
-Leylaya?-Ramazan təəccüblə qaşlarını çatdı.-Axı püşkdə sənə Asya düşmüşdü.
Bunu eşidən Leyla təəccüblə bir Ramazana, bir də Ələddinə baxdı.Ələddin isə Ramazan göz-qaş eləyə-eləyə:
-Yox e, nə Asya? Asya Kənana düşmüşdü.-dedi.
-Həə?-deyə Ramazan gözlərini qıyıb fikirləşməyə başladı.
Vəziyyətin dəyişdiyini görən Kərəm Ramazanın qolundan tutub oradan aralamağa başladı.
-Yaxşı da, gəl gedək.-onu kənara çəkib-Ayə, sənə nə kim-kimə çıxmışdı?-deyə onun üstünə düşməyə başladı.
-Yox e, səhv xatırlamırsamsa Leyla Əliyə, Ayan Kənana, Asya da Ələddinə çıxmışdı. Bəs sonra necə oldu, dəyişildi?
-Necə olacaq, öz aralarında dəyişiblər də. Həm də sənə nə? Çox bilirsən, az danış.
İsmayılın verdiyi hədiyyəni əlində oynadan Sevil arabir də arxaya dönüb ona baxaraq gülümsəyirdi. Züleyxa isə məyus halda əlini çənəsinə dayayaraq partasının üstündəki hədiyyəyə baxırdı. Onu belə görən Sevil hədiyyəsini partanın üstünə qoyub nə olduğunu xəbər aldı:
-Caan Zülü, Mehdinin elədiyi hərəkətə görə belə kefsizsən? Mehdidir də, nə elədiyini bilmir.
-Yoox, nə Mehdi? O neylədi ki? Uzaqbaşı bunu,-deyə partanın üstündəki bağlamanı göstərdi,-qabağıma atıb üzünü büzüşdürərək “Bayramın mübarək”dedi də. Ondan başqa nə gözləmək olardı ki? Mənim kefim başqa şeyə görə pozulub.
-Yenə o məsələ?
-Hə, caan. Atam Nuh deyir, peyğəmbər demir. Hətta hazırlıqlardan da çıxarmaq fikri var. Anam nə qədər dil tökür, yalvarır, yenə də öz dediyindədir.
-Caan, nə deyim, sən ümidini üzmə. İnşallah elə bir şey olar ki, sən özün belə bunun necə olduğuna inanmazsan. Bax, məni hələ də ayaq üstdə tutan bu ümiddir.
-İnşallah can, Allah ağzından eşitsin.
Qəmərlə