n qorxursan.
-Nə?-onun dediklərindən heç nə anlamayan Ayan başını qaldırıb sual dolu baxışlarla ona baxdı.-Nə Kərəm, nə narahatlıq? Sən nə demək istəyirsən?
-Kərəm də...bilirəm ki, sən indi ən çox onun üçün narahatsan. Yəni...ürəyindəki insan...
-Bərəkallah Əli, bərəkallah! Daha sənə sözüm yoxdur!-təəssüflə başını bulayan Ayan qaçaraq pilləkənləri çıxdı. Əli isə yerindəcə donub qalmışdı.
Ikinci dərs başlasa da, nə Əlinin, nə Ayanın, nə də Kərəmin fikri dərsdə deyildi. Biruzə verməsə də Kərəm Ayanın onun hislərindən xəbərdar olmasından çox narahat idi. Ən çox qorxduğu isə bunu Xatirə müəllimənin də bilməsi idi. Ayan Kərəmə heç nəyi sübut elətdirə bilmədiyi üçün, ən çox da Əlinin onun haqqında fikirləşdiyi səhv fikir üçün əsəbi idi. Əli isə çaşqınlıq içərisində idi. Deyəsən on yeddinci yaşı heç də xeyirli gəlməmişdi.
Tənəffüsdə dostları nə qədər Əlidən nə olduğunu xəbər alsalar da o, heç nə deyib ötüşdürürdü. Bu vaxt onlara yaxınlaşan Sevinc ondan soruşdu:
-Əli, səhvən Ayanla dalaşmamısınız?
Bu gözlənilməz sual qarşısında duruxan Əli bir Sevincə, bir də Mehdi ilə Yusifə baxdı.
-Yoox, niyə dalaşaq ki?
-Nə bilim, bayaq da dalqabaq sinifdən çıxdınız, sonra qayıdanda ikiniz də qaşqabaqlı idiniz. İndi də Ayan sinifdə yoxdur. Dedim bəlkə bilərsən.
-Sinifdə yoxdur?-deyə Əli sinfə boylandı. Narahatlığı bir anda təlaşla əvəz olundu. Çünki Kərəm də sinifdə yox idi. Cəld ayağa qalxaraq-Mən..mən indi gedib baxaram.-dedi.
-Yoox, biz Asya ilə gedərik.-deyə Sevinc ayaqlanmaq istəsə də Yusif ona göz ağardaraq:
-Hara gedirsən?-dedi-Bəs sən mənə ingilis dilindən kömək eləməyəcəkdin?
Yusifin işarəsini başa düşən Sevinc:
-Hə, doğrudan ha, necə də yadımdan çıxıb.-deyə dayandı.-Onda Əli, sən get bax, gör Ayan haradadır?
İsmayıl artıq beş dəqiqəyə yaxın idi ki, Sevildən ondan niyə küsdüyünü öyrənməyə çalışırdı.
-Günəşim, olmadı ki, belə! Deməyəcəksən niyə küsmüsən?
-Deməyəcəm,-Sevil göz süzdürərək üzünü yana tutdu,-desəm guya cavab verə biləcəksən?
-Sən de hələ. Bəlkə