Xəyal
müəllimin gücü ancaq Yusifin arxasınca atıb-tutmağa çatdı.
-Yaxşı, yaxşı, qaç çıx aladan. Döldüncü gün bütün yalımilin dəlsini səndən soluşalam, sən də göləlsən.
Lakin artıq gec idi. Yusif uzaqlaşmaqda, Xatirə müəllimə isə yaxınlaşmaqda idi. Onu görən Xəyal müəllim özünü düzəltməyə başladı. Bir anlıq ona elə gəldi ki, bu anı daha əvvəl də yaşayıb. Bir qədər gözlərini yumub dərindən nəfəs alaraq öz-özünə:
-Yox Xəyal, bu dəfə həl şey yaxşı olacaq.-dedi.
Artıq ona çatan Xatirə müəllimə onu bu vəziyyətdə qarşısında görüb:
-Xəyal müəllim?-deyə təəccübünü gizlətmədi.
-Salam, bu gün... necəsiniz?-sanki bayaqdan özünü ələ almağa çalışan o deyildi.
-Yaxşıyam. Səhv xatırlamıramsa biz sizi sənlə əvəz etmişdik. Hətta bunu da sən xahiş eləmişdin.
-Hə, üzllü say. Yusif əlimə bu buketi tutuşdulub necə aladan çıxdısa...
-Yusif? Heç nə başa düşmədim.
-Əslində mən də. Bu buketi səkkiz malt münasibətilə sinif adından sənə alıblalmış. Amma sən bu gün dəlsdə olmamısan deyə evinə qədəl gətilməli olublal. Doğludan, bu gün niyə məktəbdə yox idin?
-Üstünə sağlıq. Dünən axşamdan özümü yaxşı hiss eləmirdim. İstilik, boğaz ağrısı..Xalam da qorxdu ki, qızılca olaram. Ona görə də səhər tezdən həkimə apardı. Çox şükür, adi zökəməm.
-Allah şəfa velsin. Ehtiyatlı ol, viluslu xəstəlikləl mövsümü başlayıb.-sonra Xəyal müəllim əlindəki gül dəstəsini ona uzadaraq-Bunu vermək mənə qismət imiş. Baylamın mübalək! Sənin qədə gözəl olmasalal da.
-Çox sağol.-deyə Xatirə müəllimə gülümsəyərək gülləri ondan aldı.
-Həl işdə bi xeyil val deyiləm və həmişə də faydasını gölüləm. Əslində mən bula usta dalınca gəlmişdim. Mağazanın təmilinə başlamışıq, ustlalan bili də bu binada qalılla. Bu gün nədənsə gəlməyib. Qaldaşım da göndəldi ki, gəlim baxım, niyə yoxdu deyə. Məktəbdən evə, oladan da bula gəldiyim üçün bu da əlimdə qalıb.
-Xəyal müəllim əlindəki hədiyyə zənbilini ona uzatdı.-Bunu sənə almışdım, amma məktəbdə yox idin deyə, məyus olmuşdum. Bulada velmək qismət imiş.
-A, Xəyal müəllim,