r ki?Səni də başa düşürəm, hazırlıq zad yorulursan.
-Gör niyə zəng eləmişdim, söhbət hara gəldi. Mən səni çox yormayım. Halsızsan, qızdırman da var. Hmm, deməli belə. Təbrik eləyirəm sağlam və xoşbəxt ol.Bütün gözəlliklər sənin olsun. Üzün daima gülsün, çünki gülmək sənə çox yaraşır.
-Çox sağol, dost.
-Bir də...səni...səni çox istəyirəm. yəni,...xətrini çox istəyirəm. Yaxşı ki, dostumsan.
-Sağol dost, qarşılıqlıdır.
-Gecən xeyrə.
-Sənin də.Gecə başlayan yağış hələ kəsməmişdi. Küçələrdən sel kimi axan yağış suları, dizə çıxan palçıq şəhərə ayrı gözəllik qatırdı və bu şəhərin sakinləri artıq bu mənzərəyə alışmışdılar. Gecə şimşəyin səsinə oyanan Sevinci yuxu tutmamış, səhəri dirigözlü açmışdı. Yatağında o tərəf-bu tərəfə dönür, navalçaların üstünə düşüb“danq, daranq”deyə səs çıxaran yağışın səsinə qulaq asırdı. Əl atıb telefonu götürdü. Saat 07:30-u göstərirdi. Mətbəxdən anası ilə atasının danışıq səsləri gəlirdi. Yəqin ki, atası səhər çörəyini yeyir, anası isə onu yola salmaq üçün oyaq idi. başını qaldırıb yazı masasının üstündəki ağ ayıcığıa baxdı. ayın səkkizini xatırladı:həmin gün səhər yuxudan oyananda bu ayıcıq elə həmin yerdə, masanın üstündən ona baxıb gülümsəyirdi. Gözlərinə inanmamış, yuxu gördüyünü zənn etmişdi. Sonra gözlərini ovaraq diqqətlə baxmış, çarpayısından durub yazı masasına tərəf gedərək gerçək olduğunu başa düşmək üçün qorxa-qorxa ayıcığa toxunmuşdu. Elə bu vaxt ayıcığın qucağındakı kiçik vərəqçə diqqətini cəlb eləmişdi. “Sabahın xeyir və bayramın mübarək dost”Uşaq kimi sevinərək atılıb düşmüşdü. Sonradan anasından öyrənmişdi ki, Yusif səhər tezdən bu hədiyyəni gətirərək Sevincə surpriz olsun deyə stolunun üstünə qoymağı xahiş etmişdi. İndi də durub ayıcığa tərəf doğru getdi, onu qucağına alıb çarpayısına qayıtdı. Artıq bu bir həftədə bu oyuncaq onun ən yaxın dostuna və ən yaxşı şirdaşına çevrilmişdi.
Bu gün Ayanın həyatının ən əlamətdar günlərindən biri idi. Çünki həyatının on yeddinci ilinə qədəm qoyurdu. Babasının vəziyyəti ilə bağlı