evdə çox da böyük şadyanalıq nəzərdə tutulmurdu. O heç özü də buna razı deyildi. Lakin xalası qızının boyun aldığı şokoladlı torta yox deyə bilmədi.
İlk dərs başlamışdı. Davamiyyəti yoxladıqdan sonra Xatirə müəllimə Novruz bayramı mövzusunda inşa yazacaqlarını elan etdi. Mövzu maraqla qarşılandı və hamı həvəslə yazmağa başladı. adəti üzrə sinifdə-partaların arasında gəzişən Xatirə müəllimənin diqqətini Əlinin partasının yanında-yerdəki ağ vərəq çəkdi. Gözucu, amma diqqətlə vərəqə baxdı. vərəqin müxtəlif yerlərində “A+Ə”lər yazılmışdı. Yadına aylar əvvəl evdə-masanın altında tapdığı vərəq düşdü. Lakin indi “A”nın xalası qızı olmadığından əmin idi. buna baxmayaraq bunu bilməyənlər də var idi və avtomatik olaraq hamı “A”nı Ayana yoza bilərdi. Buna görə də Əliyə müraciət eləyərək:
-Əli, zəhmət olmasa yerdəki vərəqi götür, apar zibil vedrəsinə at.-dedi.
Bu ani müraciətdən diksinən Əli cəld yerə baxdı, gözlərinə inanmadı. Bu ki, onun dünən axşam Ayanı düşünərkən etdiyi cızma-qaralar idi. Tez vərəqi yerdən götürüb zibil vedrəsinə tərəf getdi. Bu vaxt ona baxaraq başını bulayan Xatirə müəllimənin baxışlarından da yayına bilmədi. Utandığından qıpqırmızı oldu.
Tənəffüsdə sinfə göz gəzdirən Yusif Əlidən başqa hamını başının söhbətə qarışıq olduğunu görüb onun yanına keçdi. Əli bu vaxt testlə məşğul idi. ya da bu ilk baxışda belə idi. ani nəzərlərlə test sualına baxan Yusif kinayə ilə:
-Özünü yorma, onsuz da bunun cavabını tapa bilməyəcəksən.-dedi.
-Niyə?-deyə Əli gözünü kitabçadan çəkib maraqla ona baxdı.
-Çünki fikrin ayrı yerdədir.
-Hə, görəsən, Xatirə müəllimə kağızda gördüklərini Ayana deyər?
-Nə kağız?
-Bayaq demədi, götür o kağızı zibil vedrəsinə at? O kağıza mən “A+Ə”lər yazmışdım.
-Yaxşı eləmişdin. Sən elə kağızlara yazıb orada-burada yaddan çıxar. Diqqətli ol da biraz. Qısqandırma əməliyyatı başa çatmamış özünü niyə ələ verirsən?
-Bəlkə bu əməliyyatı dayandıraq? Hər dəfə Sevinci görəndə özümü nəsə pis hiss eləyirəm. Elə bilirəm bunu axırı yaxşı