ı qurtarmayacaq.
-Çünki yaxşı şeylərin olacağına inanmırsan. Sən pis heç nə eləmirsən ki. Prosto onunla aradabir hal-əhval tutub gözucu Ayana baxırsan. Bir şey deyim, sən çox tələsirsən. Elə istəyirsən ki, tez-bazar qıza ürəyini açasan, qurtara.
-Nə bilim, bəlkə də mən tələsirəm, bəlkə çox gecikmişəm.
-Qız demişkən, təbrik elədin onu?
-Yox hələ. Birinci dərs gec gəldi, indi də sinifdə yoxdur. Sən özündən danış e, onu görə bilirsən?
-Heç soruşma, görmək nədir, səsini güclə eşidirəm. bəhanə tapandan tapana.
-Niyə, dostu deyilsən? Bir “yastığın yüngül olsun”a gedə bilmirsən?
-Nuridə xanım da elə onu deyirdi.-deyə Yusif ağzını büzdü.-Deyir, özündən Amerika çıxarma, nə işin var onlarda. Mən gedəndə gedərsən.
-Bunu da deyibsə şükür elə.
-Hə, eşidəndə eləmişdim. Bunu srağagün demişdi. Dünən axşam hazırlıqdan qayıdanda eşidirəm ki, məni gözləməyib gedib Sevincin yanına. Cin vurmadı təpəmə?
-Uydaa, səni niyə gözləməyib?
-Deyir sən evdə tapılmırsan.
-Ə, öz aramızdır, bəlkə sənin hərəkətlərindən şübhələnib, ona görə səni onlara qoymur?
-Həə, ola bilər,-deyə Yusif gözlərini qıyaraq fikirləşməyə başladı,-çünki əvvəllər belə qadağa qoymurdu.
-Diqqətli ol da. Özün mənə deyirəsn ki.
-Keçəl dərman bilsə öz başına çarə qılmaz?
Əli bu vaxt Sevillə söhbətdə olan İsmayılı göstərib:
-Mən biz başımıza çarə yox, fərasət axtarmalıyıq,-dedi,-ona bax, necə fərasətli çıxdı.
-Hə, biz hələ yerimizdə sayırıq.-deyə Yusif köks ötürdü.
Zəngin vurulması ilə Xatirə müəllimə də sinfə qayıtdı. Hamı öz yerinə keçdi. Xatirə müəllimə jurnalı açaraq Ədəbiyyat səhifəsinə göz gəzdirdi. Elə bu vaxt qapı açılaraq Mehdi özünü tənginəfəs içəri atdı. İcazə isətiyb yerinə keçdi, Kənanın yanına çatanda bükülü bir kağızı onun qabağına qoydu. Kənan təəccüblə bir kağıza, bir də Mehdiyə baxsa da Mehdi heç nə deməyib yerinə keçdi. Kənanı maraq bürüdü, kağızı açıb oxudu: “İkinci tənəfüsdə bufet tərəfə gələrsən. Səninnən danışmağ istiyirəm. Zərifə.” Oxudu, ancaq oxuduqlarına inana bilmədi. sual dolu