da Kənanın dildə razılaşmaqdan başqa çarəsi yox idi. Zərifənin gözündən beləcə düşmək hər ikisi üçün ən yaxşısı idi.
-Yəqin ki, təzə sevgilnin qardaşları yoxdur?
Bayaqdan gözlərini yerə dikən Kənan bu sualdan sonra duruxub təəccüblə Əzrifəyə bsxdı.
-Nə təzə sevgili?
Zərifə kinayə ilə gülümsündü.
-Yaxşı da, özünü bilməməzliyə vurma. Səkkiz mart ərəfəsində sinfinizin qabağında gül verdiyin qız. Gül də verdiyinə görə yəqin onun qardaşları yoxdur.
-Nə gül, nə qız?-Kənan gözlərini qıyıb azca fikriləşdi. Sonra Leylanı xatırlayıb,-o mənim sevgilim zadım deyildi, sinif yoldaşım idi, prosto köməyə ehtiyacı var idi.-dedi.
-Kənan, mənə maraqlı deyil, istəyir sevgilin olsun, istəyir snif yoldaşın. Prosto, qızın qardaşları varsa indidən geri çəkil deyəcəkdim. Amma hər qızın da mənim kimi qardaşalrı olmur ki.
Kənan ətrafa boylanırdı. İstədiyi bir an əvvəl buradan aralanıb Mehdinin yaxasından yapışmaq idi. digər tərəfdən də Zərifənin baxışları arasında əzilirdi. Lakin özünü laqeyd göstərməyə çalışırdı.
-Nə isə, əsas odur ki, hər şey ayıdınlaşdı. Səndən bir şey xahiş eləyəcəm. bu gün burada danışdığımız heç kimin qulağına getməsin. Qardaşınla problem yaşamaq istəmirəm.
Narahat olma, mən xəbərçi deyiləm. bir də ki, qorxma, qardaşın artıq əvvəlki kimi deyil. Yaralanandan sonra dəyişib. Daha heç kimə yerli-yersiz qışqırmır, əl qaldırmır.
Bunu Zərifədən eşitəmk Kənanı rahatlaşdırdı. Çünki verdiyi qurban nəticəsiz qalmamışdı.
Lap yaxşı, sevindim.-Kənan bir-iki addım aralanmaağa başladı.-Narahat olma, bir də qarşılaşmayacayıq. Çünki artıq heç nəyin mənası qalmayıb.
Hə, belə daha yaxşı olar. Onsuz da heç nəyin mənası yox idi.
Qəhər içində boğulan Kənan daha heç nə deyə bilməyib sürətlə pilləkənləri düşməyə başladı. zərifə sinfə qayıtdı. Özünü gümrah tutmağa çalışsa da köksü sinəsinə sığmırdı.İkinci mərtəbədə pilləkənin ətəyində dayanıb qorxaq nəzərlərlə yuxarı boylanan Mehdi Kənanın gəldiyini görüb qorxudan bir-iki addım geri getdi. Qəhərdən boğulan Kənanın görcək