k barmağını silkələyərək yalnız:
-Səninlə sonra danışacam.-dedi və pilləkənləri düşməyə davam elədi.
Tutduğu işdən peşman olan Mehdi əvvəlcə onun arxasınca getmək istəsə də sonra bu fikrindən daşındı. Elə bu vaxt yaxınlaşan Ələddin Kənanın aşağı düşdüyünü görüb Mehdidən soruşdu:
-Mixaylo, o hara getdi?
-Bilmirəm, amma deyəsən, yaxşı deyildi.
-Niyə, nə olub ki?
-Məndən heç nə soruşma. Bilmək istəyirsənsə arxasınca get.
Daha heç nə soruşmayan Ələddin tələsik Kənanın arxasınca pilləkənləri düşdü.
Artıq beş dəqiqə idi ki, bufetdə Kənanın yanında oturan Ələddin tez-tez onun üzünə baxır, nəsə deyəcəyini gözləyirdi. Kənan isə göz yaşlarını içində boğur, özünü heç nə olmamıştək aparırdı.
-Deməyəcəksən, nə olub?-deyə Ələddin axır ki, dözməyib soruşdu.
-Deməli heç nə yoxdur. Olan oldu, ayrıldıq.
-Nə, ayrıldınız? Niyə?-Ələddin təəccüblə ona baxdı.
-Nə bilim. Belə lazım idi.
-Belə lazım idi, nədir? Boş-boşuna o qədər yumruqları yemişdin? Dayan, yoxsa qorxub geri çəkildin?
-Yumruqluq deyil. Başqa şeylər var.
-Onda bir düz-əməlli danış görüm, nə olub? Deyəsən axı biz dostuq?!
-Əlbəttə dostuq. Səndən gizlədəsi deyiləm ki...-bir an susub dərindən köks ötürən Kənan əlini qaçaraq gözlərində gəzdirib-Mən hər şeyi onun üçün elədim...-dedi və ona hər şeyi danışdı. O danışdıqca Ələddinin gözləri heyrətdən daha iri açılır, təəssüflə başını bulayırdı. Danışıb qurtaran Kənan üzünü dostuna tutub-Səncə mən səhv eləmişəm?-deyə soruşdu.
-Yox, məncə hər sevən və düşünən oğlan bunu eləyər. İndi o sənə hirsli ola bilər, amma nə vaxtsa niyə belə elədiyini öyrənəndə mütləq səni başa düşəcək.
-Yox, öyrənməyini istəmirəm. Qoy o mənə nifrət eləsin, amma qardaşı onu incitməsin.
-Qardaşı adam olsa vabşe bunların heç biri olmazdı. Amma nə edəsən?
-Çıraq, bu danışdıqlarımızı heç kim bilməsin. Xüsusilə də Mixaylo. Onsuz da əlindən yanıqlıyam.
-Narahat olma, məndən söz çıxmaz. Bir də ki, sən Mehdiyə hirslənmə, o sənin yaxşılığın belə üçün eləyib. Çənəsi düşük olmağına baxma, ürəyində