q istəyirdi ki, Əli cəld onun qabağına keçib:
-Küsmüşük?-deyə soruşdu.
-Elə onun kimi bir şeydir.-Ayan gözlərini yerdən qaldırmadan dedi.-Sənin də Kərəmdən fərqin yox imiş.
-Xətrimə dəyirsən. Mən neylədim ki?
-Sən artıq mənim xətrimə dəymisən. Mən sənə inanıb sirr verdim...
-...mən də sirrini hamıya yaydım, hə?
-Yaysaydın, kaş ki, yaysaydın. Mən nə dərddə, sən də durub deyirsən ki, Kərəmə görə narahatsan, onu qoruyursan, nə bilim nə!
-Doğrudan belə bir şey yoxdur?-deyə Əli həyəcanla onun üzünə baxdı.
-Əli, əlbəttə ki, yoxdur. Niyə də olmalıdır? Sən niyə belə bir şey fikirləşmisən?
-Nə bilim? Tez-tez ona tərəf baxırdın, narahat görünürdün. Mən də elə bildim ki...
-Sən ki, ona niyə elə baxdığımı bilirdin. Heç olmasa sən belə fikirləşməyəydin də.
Əli indi həm Ayan haqqında səhv fikirdə olduğuna görə peşman idi, həm də səhv fikirdə olduğunun səhv olduğuna görə xoşbəxt. Özündən ixtiyarsız üzündə yaranan təbəssümlə:
-Bağışla, səni tamamən səhv başa düşmüşəm.-dedi.-Əsas odur ki, belə bir şey yoxdur.
-Necə yəni əsas odur?-Ayan qaşlarını çatıb ona baxdı.
-Eee...yə...yəni... təsəvvür elə də, belə bir şey olsaydı, sən çox pis olacaqdın. Sevdiyin insanın başqa birini sevməsini düşünmək zülmdür!-deyə ah çəkdi.
-Yaxşı, bağlayaq bu məsələni. Bəs sən burada olduğumu necə bildin?
-Elə-belə gəzirdim, birdən burada səni gördüm. Səndən bir şey xahiş eləyə bilərəm?
-Nə xahiş?
-Bax, sənə o vaxt söz verdim ki, Tariellə bir də dalaşmayacağam, dalaşmıram da. İndi sən mənə söz ver ki, bir də Kərəmlə bu barədə danışmayacaqsan.
-Nədir, indi əvəzə-əvəz olaq?
-Yəni, elə alınır. Bax, sənin yaxşılığın üçün deyirəm.
-Əslində düz deyirsən. Onunla dilləşməyin mənası yoxdur. Yaxşı, qoy sən deyən olsun.
-Barışdıq və razılaşdıq?-Əli gülümsəyərək ona baxdı.
-Hə, barışdıq və razılaşdıq.
-Gedək onda? Zəng vurulub deyəsən.-Əli ətrafa boylanaraq dedi.
-Gedək də.-onlar getmək üçün pəncərənin qabağından aralanmışdılar ki, Ayan nəsə xatırlamıştək onun qolundan tutdu.-Mən çox pis