inanmaqda tərəddüd elədi. Çünki müsahibi hər yalan danışan adam kimi sualdan sonra bir qədər susub sonra gözlərini qaçıraraq cavab vermişdi. Amma bu barədə heç nə soruşmadı. Onu maraqlanıran başqa bir şeyi soruşdu.
-Bayaqdan bu oğlan deyirəm, amma adının nə olduğunu bilmirəm.
Xəyal müəllim gülümsünərək başını yellətdi. Sonra paltosunun yaxasını açaraq pencəyinin cibindən bir qələm çıxardı.
Masadakı yazı kağızlarından birini götürüb Kərəmin adını ora yazdı.
-Mən onun adını deyənə gülməli çıxıl.-deyə kağızı maraqla onu izləyən Nigar müəlliməyə uzatdı.
Kağızı almaq üçün əlini uzadan Nigar müəllimənin barmağı çərçivəyə toxundu və o arxası üstdə masanın üstünə düşdü. Çərçivəni alıb diqqətlə baxan Xəyal müəllim gözlərinə inana bilmədi. Bu ki, eynilə özü idi! Sual dolu baxışlarla həyəcanla ona baxan psixoloq baxdı. Gözləri dolan Nigar müəllimə birtəhər özünü ələ alaraq:
-Nişanlım idi,-dedi,-təzə əsgər getmişdi. Amma heç bir ay keçmədi ki, şəhid oldu. Xatırlayırsınız, hətta sizi ilk görəndə Fərid deyə çağırmışdım?
-Hə, yadımdadı. Allah ləhmət eləsin.-Xəyal müəllim məyus olmuşdu.-Bağışlayın, çəlçivənin düşməsi mənim səhvim idi.-deyə onu Nigar müəlliməyə qaytardı-Ehtiyatsız davlandım.
-Yox, qətiyyən. Bu belə olmalı imiş.-çərçivəni alıb əvvəlki yerinə qoydu. Sonra heç nə olmamış kimi bayaqkı söhbətə qayıtdı.-Deməli,
bu oğlanın adı necə oldu?-deyə masaının üstündəki kağızı alıb baxdı.-Kərəm. Çalışaram, onunla daha yaxından maraqlanım və problemini öyrənim.
-Sizə də əziyyət olacaq.
-Bu mənim işimdir. Çalışacam dərdini öz dilindən öyrənim.
-Çox sağolun.-deyə Xəyal müəllim getmək üçün ayağa durdu.-Vaxtınızı aldım.
-O nə sözdür? Xoşdur, nə vaxt köməyə ehtiyacınız olsa, qapım açıqdır.
Xəyal müəllim sağollaşıb çıxdı. Amma yenə də fikri çərçivənin yanında idi. “İnsan insana necə də oxşayalmış. Bu həyatda səbəbsiz olmul və İnşallah da olacaqla hamı üçün xeyilli ola”deyə düşündü.
Nigar müəllimə isə çərçivəni alıb onunla danışırdı:
-Gediyin gündən bəri sənə hər gün