n sual verirdim. “Niyə məni qoyub getdin?” Sən isə elə hey baxıb susurdun. İndi soruşuram: “Yeddi aydan sonra niyə başqa biri kimi qabağıma çıxdın?” Yenə susacaqsan?
Günorta idi. Başları biş-düşə qarışmış Nuridə xala ilə Yasəmən həm də söhbət edirdilər. Nuridə xala qızının naxışladığı şəkərburalara ağzı büzərək deyinirdi:
-Ay qız, sən hələ naxış vurnağı öyrənə bilməmisən? Gülgəz sənə yaxşı dözür vallah, mən olsam sənin kimi gəlini bir gün də saxlamaram.
-Pah,-deyə nazla göz süzdürən Yasəmən,-səh hələ mənim kimi gəlin tap.-dedi. Sonra nə yadına düşdüsə,-Gör nə deyirəm.Qonşuda bir qız var, ay mama, cindir, cin!-deyə maraqla anasına baxdı.
-Niyə, həyasızdır?
-Yox e, zirəkdir, əlindən gül tökülür. Xasiyyəti də toçnı bizim Yusif!
-Nə demək istəyirsən indi?
-Deyirəm ki, o qızı gözüm yaman tutub. İstəyirəm bir dəfə qaqanı bəhanə ilə bizə çağırım.
-Birincisi, balam, mənim oğlum hələ uşaqdır, onun hələ evlənən vaxtı deyil. İkincisi də ki, sən türkün məsəli, çöpçatanlıq eləmə. Qardaşın tapdığını tapıb.
-Tapıb?-deyə Yasəmən anasına baxaraq ağzını büzdü.-Mən onun tapdıqlarını bilirəm.
-Yox, bu dəfə deyəsən elə deyil.-deyə anası ona göz elədi.
Naxışladığı şəkərburanı siniyə qoyan Yasəmən daha maraqla anasına baxdı.
-Bax ha, mama, Yusifdən danışırsan. Səhv olmasın?
-Ay qız, sizin getdiyiniz yolları mən qayıdıram. Mən bilməyəcəyəm?
-Yaxşı, kimdir ki, bu qız? Məktəbdəndir, ya qonşudan?
-Həm məktəbdəndir, həm də qonşudan.
Əvvəlcə heç nə başa düşməyən Yasəmən gözlərini qıyıb öz-özünə:
-Həm məktəbdəndir, həm də qonşu...,-artıq hər şey aydın idi. Təəccüblə anasına baxıb,-mama əminsən?-deyə soruşdu.
-Yox, dayınam! Guya hər şey gözümün qabağında olmur?
-Yüz il fikirləşsəm, ağlıma gəlməzdi. Sevinc, ha?!- fikirli-fikirli dodaqlarını büzən Yasəmən anasına baxdı.-Yaxşı, bəs necə hiss elədin?
-Bu gədənin yanında nə vaxt Sevinc deyirsən, tok vurmuş kimi dik atılır, rəng verib, rəng alır. Gülür, dili topuq vurur, yerişini, duruşunu
itirir. Kstate, haldan-hala düşür.