Mən də uşaq deyiləm ha, o dəqiqə başa düşürəm.
-Hmm, göəsən, qız da elədir?
İ-nanmıram, Sevinc ağıllı qızdır, mənim dəli oğluma baxmaz.
-Sevgi işlərinə ağıl baxmır ki, ay mama, ürək baxır.
-Yaxşı, yaxşı, çox bilmiş kimi danışma. Özün də başımı söhbətə qatıb o şəkərburaları bədbəxt günə qoyma. Hamısını yığıb qaynanan üçün gönədərəcəm.
Elə bu vaxt qapının zəngi basıldı. Saata baxan Nuridə xala:
-Adını çək, qulağını bur. Gəldi ağıllı qardaşın, dur, qapıya bax.-dedi.-Bax ha, onun yanında çaşıb ağzından nəsə çıxarma.
-Narahat olma, heç nə deyən deyiləm.-deyə Yasəmən yerindən qalxıb qapıya doğru gedə-gedə dedi.-Prosto, Sevinci soruşaşcam.
-Ay qız, mən də elə onu deyirəm də.-deyə anası onun arxasınca səsləndi.-Sevincdən söz salma.
Yasəmən qapını açdı. Bacısını qarşısında görcək Yusif sevincək:
-Bıy, gör bizə kim gəlib?-deyə onunla görüşdü.
-Gəldim ki, mamaya kömək eləyim.
-Uşaqlar hanı, yatıblar?-deyə Yusif gödəkçəsini soyuna-soyuna içəri boylandı.
-Uşaqları gətirməmişəm.
-Daha onda özün niyə gəlmisən?
-Belə de, pabucumuz dama atıldı?
-Çoxdaaan.
-Dərslərin necə gedir?-deyə Yasəmən mətbəxə keçə-keçə soruşdu.
-Belə də, pis deyil.-Yusif də bacısının arxasınca mətbəxə gəldi. Sinilərdəki şəkərburlara baxıb:
-Bunlar hələ bişməyib?-deyə ağzını büzdü.
-Caaan atam, çatdıra bilmədik, bu dəfə keç günahımızdan.-Nuridə xala tərs-tərs oğluna baxdı.
Daha heç nə deyə bilməyən Yusif qaza tərəf gedib əlini çaydana vurdu. Sonra rəfdən bir stəkanla nəlbəki götürdü. Bayaqdan özünü güclə saxlayan Yasəmən dözməyib qardaşından soruşdu:
-Qaqaş, Sevinc necədir?
Sevincin adını eşitməsi ilə Yusifin əlindəki stəkanın yerə düşməsi bir oldu. Xoşbəxtlikdən stəkan qırılmadı. Anasına baxıb qımışan Yasəmən anasının tərs-tərs ona baxdığını görüb özünü yığışdırdı. Əyilib stəkanı yerdən götürən Yusif heç nə olmamıştək:
-Sevincin necə olduğunu mamadan soruş.-dedi.-Mən Sevinci görürəm?
-Nə olub ki?-Yasəmən anasına baxdı.
-Əşi, heç nə. Sevincin yanına bunsuz getmişəm, ona görə də