Nigar müəllimə məktəbdən çıxandan sonra gəzə-gəzə yanan dükanın yanına gəldi. Bu dükanın kimin yandırması ona çox maraqlı gəlmişdi. Bir halda ki, Xəyal müəllimin dedikləri onu qane etməmişdi, o mütləq burada nəsə başqa bir şeyin olduğunu öyrənməli idi. Uzaqdan dükana baxmağa başladı. İçəridə təmir getdiyi açıq-aşkar bəlli olurdu. Nə edəcəyini fikirləşərək ətrafa boylandı. Yaxınlıqda bir ərzaq dükanı var idi. Biraz düşünüb həmin dükana tərəf getməyə başladı. İçəri girib satıcı ilə salamlaşdı. Əsl məqsədi sual vermək olan psixoloq şübhə çəkməmək üçün çörək almaq qərarına gəldi. Satıcıdan bir dənə çörək verməsini xahiş edəndən sonra ona tərəf əyilərək asta-asta:
-Bağışlayın, diqqətimi çəkdi, bu qabaqdakı mağaza yanıb?-deyə soruşdu.
Qəribə-qəribə ona baxan satıcı:
-Siz buralı deyilsiniz ki?-deyə soruşdu.
-Demək olar ki, yox. Təzə köçmüşəm.
-Deyirəm axı, buralı olsaydınız, soruşmazdınız. Bura yanmayıb, yandırıblar.
-Yandırıblar?-deyə Nigar müəllimə guya təəccübəndi.-Kim?
Qadın ona yaxınlaşmasını işarə edərək astaca dedi:
-Məndən eşitmiş olmayın. Deyirlər ki, buranı mağaza sahibinin qardaşının istədiyi qızın keçmiş sevgilisi yandırıb.
Braziliya serialları kimi uzun və qarışıq olan bu üçüncü növ birləşməli cümlədən heç nə başa düşməyən Nigar müəllimə təəccüblə qaşlarını çataraq:
-O necə olur?-deyə soruşdu.
-Necə olduğunu mən deyə bilmərəm. Amma belə deyirlər.
-Nə isə,-deyərək çörəyin pulunu ödəyən Nigar müəllimə çörəyi alıb sağollaşaraq çölə çıxdı. İndi hər şey onun üçün daha da qəlizləşmişdi.-Xəyalın istədiyi qızın köhnə sevgilisinin Kərəmlə nə əlaqəsi olsun ki? Əgər yoxdursa, ona günahı niyə Kərəmin üstünə atsın? Allahım, mənə kömək elə, psixoloqluqdan çıxdım, dedektivə döndüm.
Əlində ağır ərzaq zənbilləri ilə gedən Dilarə xala artıq yorulmuş, əldən düşümüşdü. Qərara gəldi ki, əlindəkiləri səkinin kənarındakı hündür bir yerə qoyub qızına zəng eləsin. Belə də elədi. Telefonunu çıxarıb qızının nömrəsini tapdı. Zəngə cavab verən olmadı. Deyinə-deyinə