yaxşı yerdir, sakit, səs-küydən uzaq.-bir qədər susan Dilarə xala yenidən qıza baxaraq-Gözəl gözlərin var, yəqin gözəl adın da olar. Adın nədir?
-Sevil.
-Sevil? Fikirləşdiyim kimi adın da gözəl imiş
-Çox sağolun, xala.-deyərək Sevil utanaraq başını azca aşağı əydi.
Onlar bu minvalla söhbət eləyə-eləyə məktəbləri keçib doqquz mərtəbələrə yaxınlaşdılar. Bu vaxt qarşıdan gələn Leyla onları gördü. O anasının yanında Sevili görcək gözləri heyrətdən bərələ qaldı. Anasına çatıb zənbilləri ala-ala Seviə baxıb:
-Ana, görürəm, mənə ehtiyacın qalmayıb.-dedi.
-Hə, sağolsun bu qızım köməyimə çatdı. Təsadüfən yanımdan keçirmiş.
-Təsadüfün də bu qədəri-deyə dodağının altında dedi.-Rəsmən gəlini ilə rastlaşıb.
Lakin heç biri onun nə dediyini başa düşmədi. Dilarə xala qızına işarə eləyərək:
-Qızın əlindəki klyoku al.-dedi.
Leyla zənbili Sevildən alıb başı ilə təşəkkür elədi. Sağollaşan Sevil onlardan aralandı. Leyla maraqla anasına baxdı.
-Halaldır, ana. Bu boyda şəhərdə köməyinə gəlinin çatdı?
-Nə gəlini, ay qız?
-Bilirsən, bu qız kimdir? Oğlunun istədiyi qız.
-Doğrudan? A, qismətə bax e. Amma inanırsan, qız ürəyimə yaman yatdı. Gözləri də gözəldir.
-Ürəyinə yatdısa yayda elçi gedərik. Smaylikin də ürəyindən olar.
-Nə elçi ay qız? Mənim oğlum hələ uşaqdır.
-İstəyirsən, bunu bir də oğluna de. Onun planları başqadır. Məndən eşitmiş olma.
-Başa düşmədim, onun əli nə vaxt çörək tutdu ki, evlənmək də istəyir.
-Nə bilim. Amma o atasının ogludur, dedimi eləyəcək.
-Qələt eləyəcək. Buna bax, böyüyüblər mənim üçün. Düş qabağıma, onsuz da yorğunluqdan ölürəm. Axşamçağı idi. Atasının dükanında tək oturan Kərəm bu gün olanları fikirləşirdi. Elədiklərini doğru olmadığını bilsə də nəzarətdə keçirdiyi o gecəni heç cür Xəyal müəllimə bağışlaya bilmir, ona görə də ondan bunun əvəzini çıxmaq, onu incitmək istəyirdi.
-Hər şey sənə görə oldu, Xəyal müəllim. Sən olmasaydın, nə qardaşının mağazası yanacaqdı, nə də mənim həyatım alt-üst olacaqdı. Sənə görə hamının həyatı