i Əliyə ithaf etdi.
Mehdinin səsini eşitcək Əli arxaya döndü. Mehdi ona baxaraq başını bulayırdı.
-Ayan, eşitdim, eviniz yanır?-deyə Mehdi soruşdu.
-Yoox, bizim evimiz deyil ki, yanan mağazadır.-deyə Ramin onun yerinə cavab verdi.
-Nədən yanıb?
-Nə bilim, qısaqapanma zad deyirlər.Görsəydiniz bayaq lap pis idi.
-Siz yaxşısınız?-deyə Əli özündən ixtiyarsız Ayana baxaraq soruşdu.
-Əlbəttə yaxşıyıq, narahat olmayın.
-Görərsiniz, buradan da kiminsə köhnə sevgilisinin barmağa çıxacaq.
Mehdini dümsükləyən Əli tərs-tərs ona baxdı. Elə bu vaxt akif dayının səsi eşidildi. O, Ayanla Ramini səsləyirdi. Onlar sağollaşıb ayrıldılar. Əli dişlərini qıcayaraq acıqlı-acıqlı Mehdini süzməyə başladı.
-Ə, bəs Dilşad doktorgilin evi yanırdı?
-Mən nə bilim e, mən də məhləmizin arvadlarından eşitmişdim.
-Sizin məhlənin arvadlarının dediyi də bundan artıq olmayacaq ki. Bura çatana qədər ağlıma nələr gəldi, bilirsən?
-Yaxşı da, şişirtmə. Pis olmadı ki, əsas odur Ayanı gördün.
-Hə, mən onu görməyimə gördüm. Amma o məni nə halda gördü. Nə deyəcəyimi bilmədim.
-Ona görə it qovaladı deyəndə məni göstərdin?
-Yaxşı elədim, düş qabağıma, səninlə hələ yolda danışacam.
Onlar beləcə mübahisə eləyə-eləyə oradan aralandılar.
Günlər bir-birini əvəz edir, yazın havası əməlli-başlı duyulurdu. Mülayimləşən hava, təzə göyərən otların ətri insanın qəlbində yaşamaq,yeni nəsə yaratamaq həvəsi yaradırdı. Xalqımız bu il də milli və tarixi bayramı-Novruzu qeyd etdi. Hər kəs yeni ildən yalnız gözəl və xeyirli şeylər dilədi. Məktəblilərin bir həftəlik bayram tətili artıq başa çatmışdı. Köhnə sistemlə tədris ilinin sonuncu-dördüncü rübü artıq başlamışdı.
Bu gün on bir a sinfinin şagirdləri xüsusilə həyəcanlı idilər. Məzunluq (vinetka) üçün şəkil çəkdirəcəkdilər. Bu gözəl, özləri fərqində olmasalar belə, ən qayğısız günlərini əbədiləşdirərək xatirəyə çevirəcəkdilər.Ona görə də bu gün xüsusi görünməyə çalışırdılar.
Dərsin başlanmasına dəqiqələr qalırdı. Yar-yaraşığına bu gün xüsusən diqqət