ə məsuliyyətimi çəkənlər var. O deməkdir ki, qardaşı olmayan qızlar sahibsiz deyillər.-deyə Sevil incik halda durub getmək istədi.
-Sevil,-deyərək İsmayıl onun əlindən yapışaraq geri oturtdu,-sən elə bilirsən, qardaşın yoxdur deyə mən səninlə vaxt keçirirəm? Qətiyyən! Mən sənə qarşı hislərimdə ciddiyəm. Bacımın da o oğlandan xoşu gəlmir, neçə dəfə deyib arxamca gəlmə, amma gədə söz qanmır.
Dünən bacımın arxasınca getmişdim. Gədənin qabağını kəsib dedim ki, bir də bacımı narahat eləmə, dedi sənə nə? İstədim, tutub çırpım, Leyla qoymadı.
-Narahat olma, bir-iki dəfə gələcək, sonra bacın da ona üz göstərməyəcək, çıxıb gedəcək.-bir qədər susan Sevil nəsə xatırlamıştək dilləndi.-Bəs sən mənə bacının şəkillərini göstərəcəkdin?
-Doğrudan e,-deyə İsmayıl əlini cibinə atdı,-gör necə yadımdan çıxıb,-telefonu çıxararaq bir-bir bacısının şəkillərini göstərdi.
-Qəşəng bacın var, amma tanış gəlir, elə bil haradasa görmüşəm.
-Doğrudan? Bəlkə qarşılaşmısınız, nə də olsa Xırdalan balaca yerdir.
-Nə bilim, bəlkə də.
-Bax, bu da anamdır.-deyə İsmayıl növbəti şəklə keçdi.
-İnanmıram!-deyə sevil heyrətlə əlini ağzına apardı.
-Nə oldu, bu da tanış gəldi?
-Mən tətilə çıxdığımız həftə anana kömək eləmişdim. Yolda klokları dağılmışdı, mən də ona kömək elədim, hətta sizin binaların qabağınadək bir yerdə gəldik. Sonra bacın da gəldi qabağına, mənə gülə-gülə baxdı. Hə də, deyirəm axı, bu qız mənə haradan tanış gəlir.
-Belə dee, siz əməlli-başlı tanış olmusunuz ki. Gedib axşam anamdan soruşacam, görüm, səni bəyənib, ya yox?
-Smaylik, elə eləmə, lazım deyil.
-Niyə, qorxursan ki, səni bəyənməzlər? Amma onu deyim ki, sənin anan məni bəyənmişdi.
-Nə vaxt, siz harada tanış olmusunuz?
-Əvvəl Kərəmin mağazasında görmüşdüm, sonra da mən ona sənin kimi kömək eləmişdim. Məni tərifləmişdi. Klokları qapınıza qədər gətirmişdim, amma heyf ki, səni görə bilməmişdim.
Çöldə pəncərənin artırmasına söykənib başını başına boynuna doğru əyən Züleyxa fikirli-fikirli uzaqlara baxır, ah çəkirdi.