sənə söz verirəm ki, sən o tədbirdə şeir deyəcəksən. -Yaxşı?
- Yaxşı,-deyə balaca qız köks ötürdü və qaça-qaça ondan uzaqlaşdı.
İkinci mərtəbəyə qayıdan psixoloq isə Aygün müəllimənin otağını axtarmağa başladı. Otağı taparaq qapını astaca taqqıldatdı. İçəridən:
-Gəl, qapı açıqdır.-deyə səs gəldi.
İçəri girən psixoloq həmişəki təbəssümlə salam verdi. Başı yanındakı oğlana qarışan təşkilatçı dilucu onun salamını aldı. Bilinirdi ki, oğlana tədbirlə bağlı göstəriş verir. Çox keçmədi ki, oğlan sağollaşıb çıxdı. Aygün müəllimə üzünü Nigar müəliməyə tutub gəlişinin səbəbini xəbər aldı:
-Buyurun müəllimə, gəlişinizi nəyə borcluyuq?
-İndicə bir şey öyrəndim və bu mənə çox pis təsir elədi. İkinci sinifdən Ülkər adında bir qızı tədbirinizdə iştirak eləməyə qoymamısınız və demisiniz ki, səndən şeir deyən çıxmaz.
Aygün müəllimə kinayə ilə gülümsəyərək başını buladı:
-Siz də durub bir uşağın sözü ilə bura gəlmisiniz? Daha sizə sözüm yoxdur.
-Birincisi o uşaq deyil, formalaşmaqda olan bir şəxsiyyətdir. İkincisi də ki, mənim sizə sözüm çoxdur.
-Nigar müəllimə,-Aygün müəllimə səsini qaldırdı,-fərddir, şəxsiyyətdir, bunları mən də oxumuşam. Mən də ixtisasca psixoloqam, amma ixtisasım üzrə işləmirəm. Nə isə...Qaldı ki, o uşağa, bağışlayın, o şəxsiyyətə, onun çox gözəl intonasiyası var, əla şeir deyir, amma zalda, üç-beş nəfərin qabağında deyə bilmir.
Bu uşaq kütlə qarşısına çıxanda donub qalır. Buna mən neyləməliyəm?
-Özünüz dediniz ki, psixoloqsunuz, məncə bilməlisiniz.
-Psixoloqluq ixtisasımdır, amma fakt, mən burada təşkilatçıyam və hər tədbir qabağı onlarla uşaqla işləyirəm. Mən onların psixoloji problemlərini həll eləməliyəm, ya işləri düzüb qoşmalıyam?
-Onun qəlbini qırmaqdansa məndən kömək istəyə bilərdiniz. Axı ikimiz də burada şagirdlər üçün işləyirik.
Bir xeyli psixoloqu süzən təşkilatçı:
-Elə görünür ki, siz universiteti təzə bitirmisiniz və hələ də hər şeyi nəzəriyyə kitablarındakı kimi bilirsiniz. Amma reallıq belə deyil. Madam ki, bura döymək yox,