n valideynlərinizlə bir-bir danışım, onlar arasınlar sizin ağzınızı?
-Müəllimə,-deyə nəhayət Kərəm dilləndi,-nə var ki, burada? Qız uşaqlarıdır, dedik ki, tək gedib-gəlməsinlər, iti var, qurdu var.
-Hə də, müəllimə,-Yusif də dilləndi,-pis nə var ki, burada?
-Yaxşı, siz dediniz, deyək ki, mən də inandım. Bəs qızların valideynlərinə nə deyək? Hər gün biri zəng eləyir ki, Mirvari müəllimə bu nə deməkdir? Hər gün qızlarımız evə bir topa oğlanla gəlir. Kənardan baxan nə deyər?
-Müəllimə,-Əli də diləndi,-siz də bizim dediyimizi deyəsiniz.
-Baş üstdə, başqa? A bala, məni ələ salırsınız? Mən uşaq deyiləm e, bilirəm ki, bu işdə başqa iş var. Ya adam kimi deyin, ya da mən Oqtay müəllimə deyirəm.
Oqtay müəllimin adını eşitcək etirazlar başlandı. Sinfi güclə sakitləşdirən Mirvari müəllimə:
-Yaxşı, sakit! Sabah, birisi gün, nəsə olsa, mən direktora da, valideynlərə də nə cavab verəcəm?
Yenə etirazlar başladı.
-İnanmıram müəllimə,-Əli heyrətlə əlini üzünə tutdu,-siz bizi heç tanımamısınız ki!
-Müəllimə, siz yəni doğrudan da belə düşünürsünüz?-Yusif də nə deyəcəyini bilmirdi.
-Müəlimə, bağışlayın, amma sizə daha sözüm yoxdur-Kərəm də onlara qoşuldu.
-Ay bala, qabağınızdakı yaşıdınız deyil e. Bir də mən nə dedim ki, siz nə başa düşdünüz? Məni başqa şeylər də deməyə məcbur eləməmiş, adam kimi danışın.
Qurbağa gölünə daş atdılar. Hamı tərəddüd içində bir-birinə baxdı. Birdən Kənan ayağa qalxaraq məyus halda dilləndi:
-Müəllimə, onların heç bir günahı yoxdur, hər şey mənə görə oldu.
-Nə olub ki?-Mirvari müəllimə maraqla qaşlarını çatıb sinfə göz gəzdirdi.
Kənanın bu hərəkətindən sonra oğlanlar məcbur qalaraq hər şeyi başdan nəql eləməyə başladılar. Mirvari müəllimənin sinfə gələrək niyə onları çıxarıb oğlanlarla söhbət eləmək istədiyini başa düşməyən qızlar yolboyu bu haqda danışırdılar. Bu müzakirə nəinki geyinmə-soyunma otağında, hətta idman zalında da davam elədi. İdman dərsi başlasa da oğlanlar hələ gəlməmişdilər. Formalarını geyinib zalda oturan qızlar maraq və